Οι ΦΡΟΥΡΟΙ του ΑΙΓΑΙΟΥ βγαίνουν σεργιάνι ...!!!

Ασκήσεις του Πολεμικού μας Ναυτικού,,, "ΑΣΤΡΑΠΗ" _ "ΒΡΟΝΤΗ" _ "ΟΡΜΗ" _ "ΑΙΓΕΙΑΛΟΣ" και "ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑΣ",,, αυτή την εβδομάδα και μέχρι την Παρασκευή στο Αιγαίο,,,

Καλή Επιτυχία στον Στόλο μας .!!!

<< Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος >>
Δόξα και Τιμή στους ΦΡΟΥΡΟΥΣ του ΑΙΓΑΙΟΥ

Kαλή Δύναμη ΑΡΓΗΓΕ ΜΟΥ,,, ΓΝΗΣΙΑ ΚΟΡΩΝΑ της ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ

ΑΓΓΕΘΑ Μιχαήλ ΚΩΣΤΑΡΑΚΟΣ

by mek_Pearl signature

Απαιτώ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΙΣΟΝΟΜΙΑ σε μία Ελλάδα που καταστρέφεται....

Η Πατρίδα μου, η Ελλάδα των 3Α,,, Άνεργη-Άπορη-Άστεγη καταρρέει,,, τα νοσοκομεία δεν έχουν φάρμακα, ενώ οι συνταξιούχοι των 700 ευρώ καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους φάρμακα 200-300 ευρώ με την ελπίδα ότι θα τα εισπράξουν από τον ΠΕΔΥ,,, η ΔΕΗ σταματά την ιδιωτικοποίηση αλλά πληρώνουμε επί δύο το ρεύμα από τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις,,, και αν τραβήξει ο χιονιάς κι άλλο,,, το 1/3 των νοικοκυριών θα μείνουν χωρίς,,, οι τράπεζες ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί με πέντε υποβαθμίσεις και κρατώντας το χέρι του ELA,,, με τον αριθμό αυτών που δεν πληρώνουν δάνεια και αυτών που σηκώνουν τις καταθέσεις να αυξάνεται συνεχώς,,, η εφορία και όλο το φορολογικό σύστημα στέκεται απειλητικά ακόμα και στον πιο φτωχό και εξαθλιωμένο πολίτη,,, βία, αναρχία και εγκληματικότητα έφθασε σε ποσοστά που η δική μου γενιά δεν έχει ξαναβιώσει,,, από την μία τα διαζύγια λιγόστευσαν αλλά ταυτόχρονα οι νέοι δεν δημιουργούν οικογένεια,,, άνθρωποι ζωντανοί-νεκροί απλά υπάρχουν, περιφερόμενοι με κουφάρι αδειανό ψυχής,,, παιδιά,,, βιάζονται, κακοποιούνται, λιμοκτονούν, υποσσιτίζονται,,, παραδίδονται (για να σωθούν) σε καταλύμματα προνοίας,,, τα πανεπιστήμια έχουν ξεμείνει από λεφτά,,, και οι Άξιοι Σπουδαστές στο έλεος της μετανάστευσης αν καταφέρουν κι αυτό,,, η λίστα των προβλημάτων δεν έχει τέλος,,, η τρομοκρατία και η κινδυνολογία έχει κατακλείσει τα ΜΜΕ,,, η επικοινωνιακή πολιτική χαιδεύει αυτιά στο βωμό έχω ανάγκη να ακούσω κάτι θετικό,,, η θριαμβολογία έχει υποκαταστήσει την σύνεση και την λογική,,,

Η ΜΑΝΗ χορεύει και προσφέρει .!!!

Η Ένωση Απανταχού Μανιατών σε συνεργασία με άλλους πολιτιστικούς φορείς και την υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς & Φαλήρου και του Δήμου Πειραιά, έχοντας σημαία την κοινωνική ευαισθησία με αισθήματα αλληλεγγύης που συνάδουν με την παράδοση, τα ιδανικά και τις αξιες της καταγωγής μας, διοργανώνει εκδήλωση φιλανθρωπικού χαρακτήρα - συγκέντρωση τροφίμων -, την Κυριακή 7/12/2014 και ώρα 19:00 στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, Καραϊσκου 104 για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων συμπολιτών μας, χωρις διακρίσεις.

Καθήκον μας να είμαστε όλοι εκεί....

Με εκτίμηση,
ο Πρόεδρος Σταύρος Σ. Μπαζάκος

Εορταστικές Εκδηλώσεις για την Πολεμική μας Αεροπορία 06 - 09/11/2014

Παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια θα πραγματοποιηθούν σήμερα στην αεροπορική βάση της Δεκέλειας οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό του προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας αρχάγγελου Μιχαήλ και Γαβριήλ, ενώ όλες οι μονάδες θα είναι ανοιχτές για το κοινό κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Το πρωί ο αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Ευάγγελος Τουρνάς θα καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και εν συνεχεία στο Τατόι η καθιερωμένη δοξολογία στην οποία θα παραστεί και ο Νίκος Δένδιας. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας θα δώσει ομιλία με αναφορές στην προσφορά του κλάδου της Πολεμικής Αεροπορίας και του προσωπικού της όπως και γενικότερα στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων που διατηρείται σε υψηλό επίπεδο χάρη στα στελέχη.

Στο πλαίσιο του εορτασμού του προστάτη αρχάγγελου Μιχαήλ το κοινό θα μπορεί να επισκεφθεί όλες τις μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας. 

Στις εορταστικές εκδηλώσεις περιλαμβάνονται πτήσεις μαχητικών πάνω από τα ακριτικά νησιά του Αιγαίου ενώ θα γίνουν και αεροπορικές επιδείξεις από την ομάδα F-16 «Ζευς» και την ομάδα Τ-6 Α «Δαίδαλος».

Οι Αεροπορικές Βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας θα είναι επισκέψιμες για το κοινό τις εξής ημέρες και ώρες:

Σήμερα 8 Νοεμβρίου 2014, από 13:00 έως 17:00

Την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014, το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται την Αεροπορική Βάση Δεκέλειας μετά τις 12:00.

Πρόγραμμα Αεροπορικών Επιδείξεων

Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «Ζευς»

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 14:30 στην 110 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Λάρισας

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 12:00 στην 111 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Ν. Αγχιάλου και στην 115 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Σούδας

Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους T-6A «Δαίδαλος»

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 12:10 στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος/Αεροπορική Βάση Καλαμάτας και ώρα 14:00 στην 110 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Λάρισας

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014 και ώρα 11:00 στην 111 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Ν. Αγχιάλου και ώρα 12:00 στην 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης/Αεροπορική Βάση Τρίπολης

Οι επιδείξεις, κατά περίπτωση, ενδέχεται να αλλάξουν ώρα πραγματοποίησης ή να ματαιωθούν λόγω καιρικών συνθηκών.

Ταυτόχρονα θα πραγματοποιηθούν:

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014

08:30: Κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, αντιπτέραρχο Ευάγγελο Τουρνά
11:00: Επίσημος Εορτασμός - Δοξολογία στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, στο Τατόι

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

11:00: Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, στο Τατόι

Ο Θ. Στράλης της ομάδας αεροπορικών επιδείξεων «ΖΕΥΣ» στη Λάρισα

Ο σμηναγός Θεόδωρος Στράλης, μέλος της ομάδας αεροπορικών επιδείξεων «ΖΕΥΣ» θα βρεθεί στη Λάρισα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Πολεμικής Αεροπορίας για τον προστάτη Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων για τη Λάρισα έχει ως εξής:

Το Σάββατο 8 Νοεμβρίου: 

Στις 10 πμ επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων, στην πόλη της Λάρισας (Λόφος Φρουρίου). Στις 12 το μεσημέρι, επίσημη τελετή – δοξολογία, παρουσία θρησκευτικών, πολιτικών και στρατιωτικών αρχών ενώ θα λειτουργήσει στατική έκθεση. Στις 14:00 θα γίνει πτήση επίδειξης μεμονωμένου αεροσκάφους Τ-6 άνωθεν αεροδρομίου Λάρισας, από την ομάδα Αεροπορικών επιδείξεων «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» ενώ στις 14:30 το μεσημέρι θα γίνει πτήση επίδειξης αεροσκάφους F-16 άνωθεν αεροδρομίου Λάρισας, από την ομάδα Αεροπορικών επιδείξεων «ΖΕΥΣ» από τον σμηναγό Θεόδ. Στράλη.

Την Κυριακή 9 Νοεμβρίου στις 20:30 το βράδυ θα γίνει καλλιτεχνική εκδήλωση στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας με θέμα «Η Πολεμική Αεροπορία γιορτάζει και τιμά την πόλη της Λάρισας». Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Κατά τις ημέρες του εορτασμού, η είσοδος στο κοινό θα είναι ελεύθερη στο αεροδρόμιο της 110 ΠΜ, από 9 πμ έως τις 17:00, εκτός του Σαββάτου 8 Νοεμβρίου, όπου η είσοδος επιτρέπεται από 13:00 έως 17:00.

πηγή: Πολεμική Αεροπορία 

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΙΡΟΥ - Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΒΕΡΓΑΣ .!!!

ΟΙ ΘΡΥΛΙΚΕΣ ΑΜΑΖΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΚΟΒΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΔΡΕΠΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΒΡΩΜΟΜΟΓΓΟΛΟΓΛΟΥ,,, ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ,,, ΚΑΙ ΤΡΕΠΟΥΝ ΣΕ ΦΥΓΗ ΤΟΝ ΙΜΠΡΑΗΜ .!!!

22/6/1826 ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΒΕΡΓΑΣ.

Η Βέργα ήταν πέτρινο οχύρωμα που είχε κατασκευαστεί τον Ιούλιο του 1826 κοντά στο χωριό Αλμυρό της δυτικής Μάνης στο στρατηγικό σημείο που ήταν η μοναδική είσοδος στην δυτική Μάνη. Ο Ιμπραήμ αρχικά προσκάλεσε τον Μαυρομιχάλη να παραδοθεί, όταν όμως αυτός αρνήθηκε, ξεκίνησε με 7000 πεζικό και ιππείς, από την Καλαμάτα κατά της Μάνης. Στο χωριό Αλμυρό μαζεύτηκαν περίπου 1000 Μανιάτες υπό τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη και έπιασαν την Βέργα. Επακολούθησαν τρεις διαδοχικές σφοδρότατες επιθέσεις του Ιμπραήμ, τις οποίες οι Μανιάτες απόκρουσαν κατά μέτωπο και με τα πυρά από δυο βρίκια από την θάλασσα. Ο Ιμπραήμ αποφάσισε τότε να επιχειρήσει απόβαση 1500 Αιγιπτίων πεζών στο Δηρό. Το σώμα αυτό αποβιβάστηκε και προέλασε προς τα Τσαπαλιανά, όπου κατατροπώθηκε από τα πυρά των γύρω Μανιατών. Ακόμα και οι γυναίκες τους υποδέχτηκαν με τα δρεπάνια στο χέρι. Μετά από σκληρό αγώνα οι Αιγύπτιοι επιβιβάστηκαν και πάλι και έφυγαν. Ο Ιμπραήμ διέταξε τότε νέα επίθεση στην Βέργα η οποία απέτυχε όπως και οι προηγούμενες.

Η αυταπάρνηση, η τόλμη, το θάρρος, η ανδρεία και πατριωτική Αρετή των θρυλικών ηρωίδων δρεπανηφόρων Μανιατισσών,,, ελάμπρυναν τον Ιερό Αγώνα του Εικοσιένα,,, και διέσωσαν τη φυλή και την Πατρίδα,,, από βέβαιον εξολοθρεμοαφανισμό.

 Η ανεκτίμητη αυτή εθνική προσφορά των γυναικών της Μάνης έσωσε τον Ελληνισμό .!!!

22, 23 και 24 Ιουνίου μα η Βέργα δε λύγισε και δεν πατήθηκε,,, γιατί πίσω από αυτό το ξερότειχο είχαν στήσει ταμπούρι άπαρτο με τα ατσάλινα στήθη τους οι αρειμάνιοι Μανιάτες, που το υπεράσπιζαν και το διαφέντευαν σαν αληθινοί απόγονοι των αρχαίων Σπαρτιατών, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Η ίδια πανωλεθρία περίμενε τον επαρμένο σερασκέρη και στο δεύτερο μέτωπο πού άνοιξε στρατηγικώτατα στην καρδιά της Μάνης, στο ΔΙΡΟ.

<< όσοι ορκίστηκαν στο θάνατο, βάδισαν προς την Δόξα και την ζωή >>

Αυτή η φράση βρήκε την ολοκλήρωση, ενσάρκωση και τελειότητά της στη Μάνη. Γιατί χάρις στο πείσμα, την αποφασιστικότητα και γενναιότητα των γυναικών της, ο Ιμπραήμ υπέστη πρωτοφανή πανωλεθρία και ετράπη εις φυγήν.

Τα Μανιάτικα άρματα ταπείνωσαν τον Ιμπραήμ τόσο πολύ, όσο ακριβώς ύψωσαν τη φήμη, το γόητρο και την Δόξα της Μάνης. Και μάλιστα, η ταπείνωση για τον Τουρκοαιγύπτιο σατράπη είναι ακόμα μεγαλύτερη, γιατί στη μάχη του Διρού νικήθηκε από άοπλες γυναίκες.

Από εδώ εδράζεται και το μεγάλο παράπονο και η αβάστακτη πίκρα της Μάνης. Γιατί η εθνική μας ιστορία και παράδοση δεν έχουν δυστυχώς μέχρι σήμερα φωτίσει όλα τα γεγονότα με όση τους ανήκει ιστορική λάμψη και αλήθεια. Και πολλά από αυτά παραποιούνται ή διαστρέφονται....

Με άλλα λόγια, ο άφθαστος αυτός ηρωισμός, η εθελοθυσία και απαράμιλλη ανδρεία των γυναικών της Μάνης δεν έχει γίνει συνείδησις «ιερού χρέους», από την Ελληνική Πολιτεία....

Το επίσημο κράτος εξακολουθεί να αγνοεί τις γιγαντομαχίες Βέργας, Διρού και Πολυαράβου,,, γιατί κατά τις μάχες αυτές, κατανικήθηκε τρεις φορές ο αήττητος Ιμπραήμ και έχασε τα δύο τρίτα του στρατού του σε νεκρούς και τραυματίες. Και επί πλέον, χωρίς τις νίκες αυτές των Σπαρτιατικών αρμάτων, είναι απόλυτα βεβαιωμένο ότι δεν θα είχαμε το Ναυαρίνο, γιατί απλούστατα, η Επανάσταση θα είχε σβήσει.

Ιδιαίτερα μάλιστα,,, στις γυναίκες της Μάνης,,, η Πατρίδα οφείλει όχι μόνο κάτι το σημαντικότατο και υπέροχο για την ελευθερία της, αλλά και κάτι το ανεπανάληπτο και μεγαλειώδες για την ύπαρξη της,,, και την πανένδοξη Ιστορία της.



<< Στο ρημοκλήσι τον Διρού
λειτούργα ο Πρωτοσύνγγελος,
και τ’ άχραντα μυστήρια
έφερνε στο κεφάλι του
βάλλοντας το χερουβικό.

Μ’ άξαφνα κι ανέλπιστα
Τούρκοι τον παραλάβασι,
Μα οι άντρες όλοι λείπασι,
είταν στη Βέργα τ ‘Αλμυρού
όπου τρωάδα ο πόλεμος
πάαινε δυο μερόνυχτα.

Μόνο τα γυναικόπαιδα
και γέροντες ανώφελο
γιατ’ είταν θέρος, βρέθηκαν
με τα τραπάνια στα λουριά.

Καθόλου δε δειλιάσασι,
καθόλου δεν τρομάξασι,
μόν’ έδωκαν την είδηση
στον Κωσταντίνο με πεζό.
κι έδραμε κατά το Διρό.

Βλέπεις γυναίκες να χερούν
και τα τραπάνια να κρατούν
τους Αραπάδες να χτνπούν.

«Εύγε σας, ματαεύγε σας,
γυναίκες, άντρες γίνητα,
σαν ανδρειωμένες μάχεσθε,
σαν Αμαζόνες κρούετε».
Είπε και βρυχομάνιασε,
σαν το λιοντάρι στα βουνά.

«Όσοι πιστοί, εμπρός παιδιά!…
Σήμερα γεννηθήκαμε,
σήμερα ας πεθάνωμε…»
Άνοιξε μάχη τρομερή
κι είτενε ξεσυνέρηση
σ’ όλα τα Σπαρτιατόγγονα,
ποίοι θα πάσι μπροστινοί.

Οι Τούρκοι αντισταθήκασι
τ’ είταν στην άκρη τον γιαλού.
Μα στο στερνό δειλιάσασι
και πέφτασι στη θάλασσα
σαν τα τυφλά τετράποδα…
Γιατ’ είταν θέλημα Θεού…
Να σ’ ακουστή η παράκληση του Άγιου Πρωτοσύγγελλου… >>

η υπογραφούσα
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα

Ο Υπ. Ναυτιλίας & Αιγαίου ΜΙΛ.ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ χαιρετά τον Εορτασμό της 17ης Μάρτη 1821 .!!!

Η ομιλία του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, στον εορτασμό της ιστορικής επετείου “17ης Μαρτίου 1821” στην Αρεόπολη:

<< Βρισκόμαστε στον τόπο που αποτέλεσε και αποτελεί το αέναο προπύργιο του Ελληνισμού. Τον τόπο που πριν από 193 χρόνια γέννησε τη σπίθα του ξεσηκωμού και ανέλαβε στη συνέχεια τη μεταλαμπάδευσή της σε όλο το υπόδουλο γένος.

Και σήμερα, από αυτόν εδώ τον τόπο, ξεφυλλίζουμε ξανά τα κεφάλαια της ένδοξης ιστορίας μας, προκειμένου να θυμηθούμε το χθες, να διδαχθούμε για το σήμερα, να εμπνευστούμε για το αύριο.

Είναι ευτυχής όποιος μελέτησε την Ιστορία, γιατί αυτός ούτε τους πολίτες παρακινεί στην καταστροφή, ούτε ο ίδιος γίνεται άδικος», έγραφε ο μεγάλος μας τραγικός ποιητής Ευριπίδης.

Η Ιστορία, εξάλλου, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας του παρελθόντος. Αποτελεί για ένα λαό το θεματοφύλακα των μεγάλων πράξεων που έχουν διαδραματιστεί, αλλά και τον αδέκαστο κριτή των σφαλμάτων και των συμφορών που έχουν προκληθεί.

Η γνώση της συνιστά τον αποκλειστικό δρόμο μέσα από τον οποίο ένα έθνος μπορεί να γνωριστεί με το παρελθόν, να αυτοπροσδιοριστεί στο παρόν και να ορίσει με ασφάλεια το μέλλον του.

Σε κάθε εποχή δύσκολων συγκυριών για την πατρίδα μας, τα διδάγματα που απορρέουν από την ελληνική μας παράδοση αποτελούσαν ανέκαθεν την πυξίδα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Αποτελούσαν –αν θέλετε- το ιστορικό εχέγγυο που εξασφάλιζε στον ελληνισμό τη συνέχειά του. Μια οφειλόμενη ανταπόδοση της Ιστορίας προς ένα λαό που συνεισέφερε τα μέγιστα στη συγγραφή της.

Τα λόγια του μεγάλου ιστορικού Κωνσταντίνου Σάθα, άλλωστε, είναι χαρακτηριστικά:

«Εναντίον του έθνους αυτού ξέσπασαν φοβερές καταιγίδες, σηκώθηκαν άγρια και απειλητικά κύματα και ο μαρτυρικός αυτός λαός καταδιώχτηκε, υποδουλώθηκε, κατοίκησε μέσα σε ερείπια, κολύμπησε μέσα σε αίματα. Αλλά ο ήλιος του Ελληνισμού, που κρύφτηκε για μια στιγμή από τα ζοφερά εκείνα νέφη, δεν άργησε να ανατείλει, να σκορπίσει την καταχνιά και η μυστηριώδης δύναμή του να εξελληνίσει καθετί το ξενικό».

Όλα αυτά τα θεμελιώδη πολιτιστικά στοιχεία και οι ηθικές πανανθρώπινες αξίες που διατρέχουν το Έθνος μας, παραδόθηκαν ευλαβικά, από γενιά σε γενιά, στο διάβα των αιώνων, μέχρι σήμερα.

Είναι η Ορθόδοξη πίστη μας, είναι η Ελληνική γλώσσα, είναι η προσήλωση στην Ελευθερία.

Είναι το ιστορικό εκείνο τρίπτυχο που συνθέτει την ίδια την Ελλάδα και που εδώ, στη Μάνη, βρήκε το διαχρονικό και ασφαλές του καταφύγιο.

Νιώθω ύψιστη τιμή και χαρά που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας σε αυτόν τον ηρωικό τόπο.

Τιμάμε σήμερα την επέτειο της εξέγερσης της 17ης Μαρτίου 1821.

Τιμάμε τους ανθρώπους εκείνους που συνειδητοποίησαν το ιστορικό τους χρέος στο Έθνος, αναλαμβάνοντας να αφυπνίσουν και τους υπόλοιπους.

Τιμάμε τους άνδρες και τις γυναίκες που ξεκίνησαν αψήφιστα ένα -κατά πολλούς τότε- απονενοημένο διάβημα, και ολοκλήρωσαν ένα θαύμα.

Τιμάμε όλους εκείνους και εκείνες που δίδαξαν στην ανθρωπότητα ότι η δύναμη της ψυχής και η αφοσίωση στην πατρίδα μπορεί σε μια μάχη να υπερνικήσει την επιφανειακή ισχύ της αριθμητικής ποσότητας και των όπλων.

Και όλα αυτά τα συναισθήματα που νιώθουμε σήμερα, εκπορεύονται από εδώ, από αυτόν τον τόπο. Από αυτόν τον άσβεστο φάρο του Ελληνισμού.

Η Μάνη, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, έχει δώσει ηρωικούς αγώνες για την ελευθερία. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι και ο αγώνας αυτός ξεκίνησε από τη Μάνη.

Σε τούτα δω τα χώματα, εξάλλου, δεν ευδοκίμησε ποτέ η υποταγή.

Σε τούτη τη γη η Ελευθερία δεν είναι προνόμιο, είναι τρόπος ζωής.

Οι άνθρωποι εδώ είμαστε ανεξάρτητοι και αυθεντικοί.

Έχουμε μάθει να λογοδοτούμε μόνο στο Θεό, την πατρίδα και την ιστορία. Όχι στη συγκυρία και το συμφέρον.

Γι αυτό το λόγο, η 17η Μαρτίου του 1821 δεν ήταν μια απλή η αρχή. Ήταν η συνέχεια, η αναπόφευκτη εξέλιξη όσων είχαν προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Ήταν το επιστέγασμα και η απότοκος-αν θέλετε- όλων των προηγούμενων προσπαθειών που αυτή τη φορά, όμως, πήραν μορφή λάβας. Γιατί η σπίθα της λευτεριάς στα μέρη αυτά, είχε ανάψει από πολύ πιο πριν.

Με τη συγκίνηση που νιώθει πάντα ένας νέος άνθρωπος όταν ανταμώνει με τις ρίζες του, έρχονται με δέος αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου τα λόγια του Καπετάν Ζαχαριά Μπαρπιτσιώτη. Λόγια που για χρόνια πολλά αντιβοούσαν σε αυτά τα δοξασμένα βουνά: “Το κεφάλι μου το χάνω, αλλά δεν το σκύβω” .

«Ο δάσκαλος της κλεφτουριάς» , όπως μας διηγείται ο μεγάλος συντοπίτης ιστορικός, Σαράντος Καργάκος, «μπορεί να έφυγε από τη ζωή αλλ’ άφησε πίσω του σπορά». Οι κορυφαίοι πολεμιστές του ’21 υπήρξαν μαθητές του. «Ο Ζαχαριάς», συνεχίζει ο Καργάκος,«ήταν εκείνος που έδωσε στην κλεφτουριά του Μοριά ένα στόχο, μια Εθνική ιδέα, μιαν Εθνική αποστολή». Έγραψε, άλλωστε, στους κοτζαμπάσηδες του Μοριά και τη θρυλική επιστολή, που τελείωνε έτσι: «Μου γράφετε ότι θα χαθούν τα χωριά σας. Στάχτη να γίνουν. Ντουφέκι και σπαθί, ή να ελευθερωθούμε ή να χαθούμε».

Και, όντως, Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες, με βάση τα λόγια αυτά έζησε ο Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης. Ως γνήσιος Μανιάτης κράτησε το λόγο του απέναντι στο Θεό, την πατρίδα και την ιστορία. Έμεινε μέχρι τέλους με το κεφάλι ψηλά και το βλέμμα αδούλωτο. Έγινε αρχηγός των κλεφτών με υπαρχηγό το Θ. Κολοκοτρώνη. Συνένωσε γύρω του τους οπλαρχηγούς Αναγνωσταρά, Νικηταρά, Πετμεζά, και άλλους.

Και δεν ήταν μόνο ο καπετάν Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης.

Μετά από αυτόν, ακολούθησαν και άλλοι, πολλοί άλλοι. Όλοι τους, όμως, ζευγάδες, προσηλωμένοι στη σπορά της λευτεριάς. Όλοι τους Μανιάτες, άνθρωποι επίμονοι και ατίθασοι.

Έτσι, συμπατριώτισσες και συμπατριώτες, μια ημέρα σαν και αυτή, 193 χρόνια πριν, οι Μανιάτες οπλαρχηγοί συναντιούνται εδώ, στην Τσίμοβα και το ναό των Ταξιαρχών. Κηρύττουν και επίσημα τον αγώνα εναντίον των Τούρκων. Υψώνουν στην πλατεία, κατά τη διάρκεια της δοξολογίας, την πρώτη σημαία του αγώνα, ένα κομμάτι λευκό ύφασμα με έναν γαλάζιο σταυρό.

Είναι το επίσημο λάβαρο του αγώνα που φέρει τις επιγραφές «ΝΙΚΗ Η ΘΑΝΑΤΟΣ» και «ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ». 

Είναι το σύμβολο της πίστης στην Ορθοδοξία, της προσφοράς στην πατρίδα, της προσήλωσης στην Ελευθερία.

Είναι το σύμβολο που αποτύπωνε όλες τις αξίες που αντανακλά ο τόπος μας!

Η σπίθα είχε γίνει πλέον λάβα και η ιστορία ξεκινούσε να συγγράφει τις επόμενες, ένδοξες σελίδες της. Οι Μανιάτες έχουν πάρει για τα καλά την απόφασή τους: Αναλαμβάνουν την ιστορική ευθύνη να ελευθερώσουν τώρα και τους υπόλοιπους Έλληνες. Να προστρέξουν άμεσα σε βοήθειά τους. Να τους μεταδώσουν το φρόνημά τους.

Και αυτήν τους την απόφαση δεν την υπαγορεύει η συγκυρία και η ανάγκη. Οι ίδιοι, εξάλλου, δεν ήταν υπόδουλοι. Την υπαγορεύει η ιστορία. Την υπαγορεύει ο ίδιος ψυχισμός τους. Την επιβάλλουν τα διδάγματα και η στάση ζωής που τους είχε κληροδοτήσει, αιώνες πριν, η στάση του Λεωνίδα: "Ω ξειν', αγγέλειν Λακεδαιμονίοις, ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι".

Αυτή είναι η στάση ζωής είναι που ωθεί τους Μανιάτες στον αγώνα, επιβεβαιώνοντας, παράλληλα, την αδιάσπαστη αλυσίδα του Έθνους μας.

Αμέσως οι Μανιάτες δίνονται ψυχή τε και σώματι στον αγώνα και δεν αργούν να συμπαρασύρουν και την υπόλοιπη Πελοπόννησο. Έξι ημέρες αργότερα σημειώνουν την πρώτη μεγάλη τους νίκη: Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Μούρτζινοι, Καπετανάκηδες, Κυβέλλοι, Χριστέηδες, Βενετσανάκος, Παπαφλέσσας, Νικηταράς και Αναγνωσταράς καταλαμβάνουν την Καλαμάτα και αποστέλλουν το πρώτο μαντάτο λευτεριάς στο Υπόδουλο Γένος.

Ένα μαντάτο που αποστέλλουν παράλληλα, με μορφή προκήρυξης αυτή τη φορά, και σε όλες τις «κοιμώμενες» έως τότε Ευρωπαϊκές Αυλές. Τους γνωστοποιούν την αφύπνιση του Ελληνικού Έθνους και ζητούν τη βοήθειά τους.

Είναι η προκήρυξη που διατρανώνει ρητά, ξεκάθαρα και «μανιάτικα» προς τον υπόλοιπο κόσμο την αφοσίωσή των Ελλήνων στο ιδανικό της ελευθερίας.

Από εκείνη την ημέρα το ιδανικό αυτό όπλισε το χέρι πολλών αγωνιστών. Καθημερινά, ολοένα και περισσότεροι, προσθέτονταν οικειοθελώς στον ένδοξο και μακρύ κατάλογο των ηρώων του έθνους μας. Μικροί αλλά και μεγάλοι, πλούσιοι αλλά και φτωχοί, γυναίκες αλλά και μικρά παιδιά. Και το ιδανικό αυτό δεν κάμφθηκε. Παρέμεινε αναλλοίωτο, ως κάθε τι Ελληνικό, καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Χαρακτηριστικά είναι, άλλωστε, αρκετά χρόνια μετά, τα λόγια του Γιωργάκη Μαυρομιχάλη προς τον Ιμπραήμ:

«Ελάβομεν το γράμμα σου, εις το οποίον είδωμεν να μας φοβερίζεις ότι αν δεν σου προσφέρομεν την υποταγήν μας θέλεις εξολοθρεύσεις τους Μανιάτες και την Μάνην. Διά τούτο και ημείς σε περιμένομεν με όσες δυνάμεις θελήσεις. Οι κάτοικοι της Μάνης γράφομεν και σε περιμένομεν».

Και, όντως, πιστοί και συνεπείς οι Μανιάτες στο λόγο τους τον περίμεναν. Κράτησαν πάλι απάτητη τη γη τους. Και όταν ο Ιμπραήμ στράφηκε στο μόνο έρημο από άνδρες σημείο, το Δυρό, ήρθε αντιμέτωπος με το σθένος, την ψυχή και το δυναμισμό της γυναίκας Μανιάτισσας. Της γυναίκας που έσφιγγε τα δόντια, κράδαινε το δρεπάνι και θέριζε τους εχθρούς. Γιατί εδώ, στη Μάνη, η λεβεντιά δεν έχει γένος, δεν καταλαβαίνει από διακρίσεις. Αποτελεί βίωμα, συνήθεια, τρόπο ζωής!

Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες,

Για όλους αυτούς τους λόγους ο τόπος ο δικός μας παρέμεινε αδούλωτος στο πέρασμα των αιώνων.

Είναι ο τόπος που μπορεί να είναι άγονος επιφανειακά και στην όψη, είναι όμως καρπερός σε αξίες και ιδανικά στην ψυχή του Έθνους μας.

Είναι ο τόπος που έχει εμπνεύσει την ανθρωπότητα με πράξεις μεγαλείου και την τροφοδοτεί με πρόσωπα ηρωισμού.

Είναι ο τόπος που, 193 χρόνια πριν, διαλάλησε εμφατικά σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο ότι οι αξίες του Ελληνισμού παραμένουν αναλλοίωτες και καθάριες στο διάβα των αιώνων.

Γι αυτό και, προσωπικά,

Στέκομαι με δέος απέναντι στην ιστορία του.

Νιώθω υπερηφάνεια για το μέγεθος της προσφοράς του.

Αντλώ ευθύνη από τη διαχρονική αξία των διδαγμάτων του.

Ο ηρωικός αγώνας της Μάνης, που πληρώθηκε με πολύ αίμα, μας υπενθυμίζει ότι τίποτα σε αυτή τη ζωή δεν κερδίζεται χωρίς προσπάθεια και αποφασιστικότητα.

Στη σημερινή εποχή, όπου πολλοί καταχρώνται την ελληνική ιστορία μέσα από ανέξοδους λεονταρισμούς, το παράδειγμα του αυθεντικού ηρωισμού της Μάνης πρέπει να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί.

Να μας δείχνει ότι με επιμονή και ενότητα, εμείς οι Έλληνες, πετυχαίνουμε πάντα.

Και σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία, όπως η σημερινή δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ αυτό.

Το οφείλουμε στους προγόνους μας που θυσιάστηκαν σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Το οφείλουμε στα παιδιά μας που αντικρίζω σήμερα με συγκίνηση να κρατούν την ελληνική σημαία, απέναντί μου.

Το οφείλουμε -πάνω από όλα- στους εαυτούς μας που έχουμε την ευλογία να αποτελούμε ζωντανό κομμάτι αυτού του ένδοξου τόπου. >>

πηγή: http://www.moriasnow.gr/

Δίκαιο στη Μάνη: Ο Γδικιωμός

Η απουσία κρατικής εξουσίας και γραπτών νόμων στη Μάνη, είχε σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία άγραφων νόμων, οι οποίοι διαμόρφωναν την κοινωνική συμπεριφορά των Μανιατών και διευθετούσαν τις τυχόν διαφορές τους.

Οι νόμοι αυτοί επικεντρώνονταν κυρίως στη διαφύλαξη της οικογενειακής τιμής και επιβίωσης των μελών της. Γι’ αυτό ήταν αποδεκτοί από όλους και τυχόν παράβαση αυτών ήταν κοινωνικά μη αποδεκτή πράξη και στιγμάτιζε το οικογενειακό κύρος.

Ο γδικιωμός ή δικιωμός (από το εκ-δικιωμός, γδικιώμαι-εκδικιώμαι) ήταν ο τρόπος ανταπόδοσης του άδικου σε κάποιον. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη βεντέτα, η οποία ήταν άγνωστη στη Μάνη. Δεν θεωρούνταν αυτοδικία διότι κατά το γδικιωμό το άτομο δεν απένεμε δίκαιο αυτόβουλα, αλλά έπραττε πειθαρχημένα και βάσει των νόμων και των διαταγών της οικογένειας.

Αναλυτικότερα:

Κάποιος Μανιάτης μπορούσε να παρεξηγηθεί με κάποιον άλλο για έναν συγκεκριμένο λόγο.
Τότε ή γινόταν μονομαχία ή καλούνταν ‘’οχτροί’’ .

Σ’ αυτή την περίπτωση συγκαλούνταν οικογενειακό συμβούλιο, η Γεροντική ή γινότανε κοινή Γεροντική και από τις δύο οικογένειες. Η επίλυση του θέματος μπορεί να γινότανε ειρηνικά ή να αποφασιζόταν ότι μόνη λύση είναι η σύγκρουση των οικογενειών. Αν η απόφαση ήταν ο πόλεμος, τότε η έχθρα ανάμεσα στις πατριές γινόταν γνωστή σε όλο το χωριό χτυπώντας τις καμπάνες των εκκλησιών και άλλα ηχηρά αντικείμενα, δηλώνοντας ότι οι τάδε ‘’άνοιξασι όχτρητα’’ με τους τάδε. Με αυτό τον τρόπο οι οικογένειες του χωριού διάλεγαν συμμάχους ενώ οι αδιάφοροι παρέμεναν εκτός των εχθροπραξιών και κρύβονταν ή απομακρύνονταν έως ότου τελειώσει ο πόλεμος. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα κάθε άτομο της μιας οικογένειας είχε το δικαίωμα να σκοτώσει οποιονδήποτε της άλλης.

Ο πυροβολισμός ή η δολοφονία κάποιου πριν από την επίσημη έναρξη των εχθροπραξιών, θεωρούνταν ανεπίτρεπτη και ο δολοφόνος μαζί με την οικογένειά του άνανδροι και τιποτένιοι.

Κυριότεροι στόχοι ήταν τα αρσενικά παιδιά, τα οποία ήταν σε θέση να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της οικογένειας κι ακόμα περισσότερο οι καλύτεροι, οι ‘’κάλλιοι’’ της κάθε πατριάς, δηλαδή οι πιο δυνατοί, οι πιο μορφωμένοι και οι πιο ισχυροί.

Τα θηλυκά έρχονταν σε δεύτερη μοίρα. Υπήρχαν φορές όπου οι κοπέλες αν δεν υπήρχαν αρσενικά στην οικογένεια έπαιρναν το νόμο στα χέρια τους για τη δικαίωση του χαμένου πατέρα, αδερφού, γιού.

Αν κάποιος εδικήωνε, έπρεπε να ξαπροσκελίσει το ντουφέκι του ή να κάνει ‘’σταυροποίο’’ (σχήμα σταυρού) στον τόπο όπου έγινε το φονικό, για να μην τον <<κυνηγά το αίμα του σκοτωμένου>> και σκοτωθεί γρήγορα από τους αντεκδικητές.

Αυτός που σκότωνε στα πλαίσια του δικιωμού , δεν θεωρούνταν εγκληματίας. Ούτε αυτός που ‘’δικηώνει’’. Οι ίδιοι μπορεί να μην ήθελαν να σκοτώσουν, αλλά να εκτελούν τις εντολές της οικογένειας προσπαθώντας να διαφυλάξουν την τιμή της, ωθούμενοι από τους νόμους και τους κανόνες της κοινωνίας.

Ανά περιόδους οι πατριές πραγματοποιούσαν ανακωχή, την λεγόμενη τρέβα. Συνηθέστεροι λόγοι για ανακωχή ήταν οι αγροτικές δουλειές, οι γιορτές (γάμος, βαφτίσια) ή απειλή από κάποιο εξωτερικό εχθρό.

Σκοπός ήταν η πλήρης εκμηδένιση της αντίπαλης πατριάς, ούτως ώστε τα υπολείμματά της να διασκορπιστούν σε άλλες περιοχές και να αποκατασταθεί η ηρεμία στην οικογένεια. Μια οικογένεια μπορούσε να δώσει τέλος στις συγκρούσεις ζητώντας συγνώμη από την άλλη, με καθορισμένο τελετουργικό τρόπο. Αυτός ο συμβιβασμός ήταν το λεγόμενο ψυχικό. Έτσι δηλωνόταν ανοιχτά η ήττα της οικογένειας, κάτι που όμως δεν το προτιμούσαν οι περήφανοι Μανιάτες, διότι το θεωρούσαν πλήγμα για την τιμή τους.

Υπήρχαν περιπτώσεις όπου και οι δύο μεριές προχωρούσαν σε συμβιβασμό επί ίσοις όροις, στην λεγόμενη ψυχαδερφοσύνη. Εκεί εκπρόσωποι και των δύο πατριών έδιναν τα χέρια και τελείωναν τις όποιες διαφορές μεταξύ τους.

πηγή:  http://maniatika.wordpress.com/

Τιμήθηκε στην Καρδαμύλη η επέτειος εξέγερσης των Μανιατών το 1821.!!!

                                          ΖΗΤΩ Η ΕΝΔΟΞΗ ΜΑΝΗ.!!!

Για ακόμα μία χρονιά ο Δήμος Δυτικής Μάνης γιόρτασε, σήμερα Σάββατο, στην Καρδαμύλη, την επέτειο της εξέγερσης των Μανιατών το 1821. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν το μεσημέρι, με την άφιξη στο Ηρώο της κεντρικής πλατείας της Καρδαμύλης της Φιλαρμονικής του Δήμου Ανατολικής Μάνης, ακολουθούμενη απο τη σημαία των Μανιατών και των ιππέων, Καπεταναίων της Ανατολικής Μάνης. Ακολούθησε έπαρση της σημαίας, τέλεση τρισάγιου στη μνήμη των ηρώων και κατάθεση στεφάνων από τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του τόπου, τον εκπρόσωπο Εθνικής Αντίστασης, τους απογόνους της οικογένειας Μούρτζινου – Τρουπάκη, από Μανιάτικους συλλόγους και από σχολεία της περιοχής.

Αφού τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των πεσόντων, ακολούθησε η ανάκρουση του Εθνικού Υμνου. Στη συνέχεια, όλοι οι παρευρισκόμενοι μετέβηκαν στον ιστορικό χώρο του Αγίου Σπυρίδωνα και των Πυργόσπιτων των Μούρτζινων – Τρουπάκηδων, στην παλαιά Καρδαμύλη, όπου ο πρώην δήμαρχος Καλαμάτας Παναγής Κουμάντος εκφώνησε το πανηγυρικό της ημέρας.

Στη συνέχεια αναγνώστηκε το Προσκλητήριο των Μανιατών που συμμετείχαν στην κατάληψη της Καλαμάτας και στον Ιερό Αγώνα του ’21 και ακολούθησε η αναπαράσταση της συνάντησης των Καπεταναίων και της ιστορικής απόφασής τους.

Στην αναπαράσταση -που επιμελήθηκε ο Βασίλης Φλώρος- έλαβαν μέρος ερασιτέχνες ηθοποιοί, μέλη του Συλλόγου Νεδουσαίων, του Μορφωτικού Συλλόγου Μεσσηνίας και η Ευτυχία Δημητρακοπούλου. Στη συνέχεια, η Ουρανία Μούρτζινου απήγγειλε ένα ποίημα του Μανιάτη ποιητή-λογοτέχνη και προέδρου της Πανελλήνιας Ενωσης Λογοτεχνών Νίκου Ταβουλάρη. Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την παρουσίαση παραδοσιακών χορών από τον Μορφωτικό Σύλλογο Μεσσηνίας και τον Χορευτικό Ομιλο «Λεύκιππος», καθώς και με την παράθεση μικρής δεξίωσης στο Δημαρχείο.

Τις εκδηλώσεις παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι δήμαρχοι Δυτικής και Ανατολικής Μάνης Δημήτρης Γιαννημάρας και Πέτρος Ανδρεάκος αντίστοιχα, ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ Σ. Στασινόπουλος, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π. Τατούλης, η θεματική αντιπεριφερειάρχης Ν. Νικολάκου, ο αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας Π. Αλευράς, ο πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου Γ. Πουλοκέφαλος, ο υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού υποναύαρχος Π. Παστουσέας, ο διοικητής της 120 ΠΕΑ σμήναρχος Γ. Δημακογιάννης, ο διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Καλαμάτας πύραρχος Κ. Κυριακουλέας, αντιπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ο πρόεδρος της Ενωσης Απανταχού Μανιατών Σ. Μπαζάκος και οι πρόεδροι και εκπρόσωποι πολλών Μανιάτικων συλλόγων, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι κομμάτων και πολύς κόσμος.

Στις εκδηλώσεις συμμετείχαν, η Φιλαρμονική του Δήμου Ανατολικής Μάνης, ο Χορευτικός Ομιλος «Λεύκιππος», ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σταυροπηγίου «Ζαρνάτα», ο Μορφωτικός Σύλλογος Μεσσηνίας, αντιπροσωπεία του Συλλόγου Νεδουσαίων, όπως επίσης μαθητές και μαθήτριες απο το Δημοτικό Σχολείο Δυτικής Μάνης «Παναγιώτης Φωτέας», το Γυμνάσιο και το Λύκειο Καρδαμύλης.

πηγή:  http://maniatika.wordpress.com

7η Έκθεση Λακωνικών Προιόντων στο Σύνταγμα.!!!

Η 7η Έκθεση Λακωνικών Προϊόντων που θα διεξαχθεί από τις 20 έως τις 22 Μαρτίου 2014 στο Μετρό Συντάγματος.
Στην έκθεση θα πάρουν μέρος παραγωγοί των Λακωνικών παραδοσιακών και βιολογικών προϊόντων.
Θα υπάρχουν παραδοσιακά ζυμαρικά, σύγκλινο και χωριάτικο λουκάνικο, βιολογικό κοτόπουλο, μέλι και φυσικά ελιές και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και όχι μόνο.
Πρόκειται για μια παράδοση άρρηκτα συνδεδεμένη με το φυσικό πλούτο της Λακωνίας και κυρίως με την ιστορία της που ξεκινά από την μυθική και ιστορική Σπάρτη, περνά από τις καστροπολιτείες του Βυζαντινού Μυστρά και της Μονεμβασιάς, για να φτάσει στην Αδούλωτη Μάνη της επανάστασης.



Σας Περιμένουμε όλους ΕΚΕΙ ,,, για να "γευθούμε" την Λακωνία.!!!
η υπογράφουσα 
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα
(η φωτογραφία δημοσιευμένη στην επίσημη εκδήλωση του fb για την 7η έκθεση)

17 Μάρτη : το "φιλμ" των εκδηλώσεων.!!!

Ξεκίνησαν χθες Σάββατο οι εκδηλώσεις για την επέτειο της 17ης Μαρτίου με επίκεντρο την Καρδαμύλη και το Γύθειο.

Στην Καρδαμύλη , παρουσία και αντιπροσωπεία του Δήμου Ανατολικής Μάνης με επικεφαλής τον Δήμαρχο Πέτρο Ανδρεάκο παρακολούθησε το τελετουργικό που είχε επιμεληθεί ο Δήμος Δυτικής Μάνης.

Το απόγευμα στο Γύθειο στο χώρο του Ηρώου οι παρευρισκόμενοι, μεταξύ των οποίων και σχολεία από την Αττική που πραγματοποιούν τριήμερες εκπαιδευτικές εκδρομές, έζησαν τη συγκίνηση και την μυσταγωγία των ξεχωριστών ιστορικών στιγμών, στις εκδηλώσεις που παρουσίασε ο Δήμος Ανατολικής Μάνης.

Οι έφιπποι καπεταναίοι έφθασαν στο Ηρώο όπου και έλαβε χώρα η αναπαράσταση του πολεμικού συμβουλίου των Γρηγοράκηδων.

Ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφάνων από τις τοπικές αρχές και τους μαθητές και η όλη τελετή έκλεισε με την παρουσίαση παραδοσιακών χορών από τα σχολεία του Γυθείου στο Δημαρχείο της πόλης.










πηγή : manivoice

Ομιλία Κασιδιάρη στην Αρεόπολη για τη συμβολή της Μάνης στην Εθνεγερσία του 1821

ΑΡΕΟΠΟΛΗ. Η «Ελληνική Αυγή» για την Πελοπόννησο» και ο εκδοτικός οίκος «Αδούλωτη Μάνη» διοργανώνουν επετειακή εκδήλωση με θέμα «Η συμβολή της Μάνης στην Εθνεγερσία του 1821 – Άγνωστες στιγμές του Αγώνα», την Κυριακή 16 Μαρτίου και ώρα 7.30 μμ. στο Κέντρο εστίασης και ψυχαγωγίας «Μέσα Μάνη» (Αφων Ξιφαρά) στα Ξιφαριάνικα Αρεοπόλεως. Η εκδήλωση πραγματοποιείται στα πλαίσια εορτασμού της 193ης επετείου της επανάστασης της 17ης Μαρτίου 1821.

Εισηγητής θα είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης (βουλευτής, συγγραφέας, υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων με την «Ελληνική Αυγή για την Αθήνα»). Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι Χρίστος Γούδης (Καθηγητής Πανεπιστημίου, συγγραφέας) και Δημήτρης Δολτσινιάδης (ιατρός θωρακοχειρουργός, υποψήφιος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου με την «Ελληνική Αυγή για την Πελοπόννησο»).

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Γιώργος Δημακόγιαννης (εκδότης «Αδούλωτης Μάνης», υποψ. Αντιπεριφερειάρχης Λακωνίας με την «Ελληνική Αυγή για την Πελοπόννησο»)

Σημειώνεται ότι η είσοδος είναι ελεύθερη.
πηγή:  http://www.notospress.gr/