Εκείνοι οι γελαστοί άνθρωποι με τα θλιμμένα μάτια…

Υπάρχουν κι εκείνοι οι άνθρωποι που τους λένε φλύαρους.

Κελαηδούν ολοένα, μιλώντας για τα πιο παράξενα μα και τα πιο συνηθισμένα.
Πολλές φορές μπορεί να σε κουράζουν και να κοροϊδεύεις την πολυλογία τους. Άλλοτε, πάλι, μπορεί και να τους αποφεύγεις, αρνούμενος να μπλεχτείς στη θορυβώδικη κουβέντα τους.
Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που θα γνωρίσουν εύκολα τον άλλο, θα μοιράσουν την καλημέρα τους, θα πουν και δυο κουβέντες στην άκρη του δρόμου.

Όταν σου λέω «φύγε» ν' ακούς «μείνε» ...

Πάλι άλλα λέω κι άλλα θα καταλάβεις. Όπως τότε που σου είπα πως δεν ήθελα να πάμε εκείνη την άτιμη τη βόλτα γιατί ήσουν κουρασμένος. Ήσουνα. Κι εγώ τι ήμουνα; Αγχωμένη. Ήθελα να βγω να πάρω λίγο αέρα. Αλήθεια είπα. Εσύ τι έπρεπε να πεις είναι το θέμα. Έπρεπε να πεις: «Δε με πειράζει, αγάπη μου. Πάμε!». Έπρεπε να σκεφτείς και τη δική μου την ανάγκη και να μη σε νοιάζει αν ξέφευγες λίγο απ’ τη ρουτίνα σου. Έπρεπε απλά να το πεις κι εγώ θα αρνιόμουνα.

Απόψε πέφτει Αστέρια - Περσείδες

Απόψε... μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, αργά το βράδυ... προς ξημερώματα Πέμπτης στον νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου θα αποκορυφωθεί η πιο εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια», διάττοντες Περσείδες.

Οι Περσείδες θεωρούνται μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι κατ' εξοχήν γρήγορα και φωτεινά, συχνά με μακριές πύρινες «ουρές».

Εκτιμώντας, κρατάς την σχέση σου.!!!

Ο Όσκαρ Ουάιλντ έλεγε ότι οι άνθρωποι καταστρέφουν τον έρωτα προσπαθώντας να τον κάνουν να διαρκέσει περισσότερο, μία άποψη που όσο απόλυτη κι αν ακούγεται κρύβει μεγάλες δόσεις αλήθειας.

Εγώ θα σου πω...

Δεν θα μου πεις εσύ για τον Φόβο.

Εγώ θα σου πω.

Δεν θα μου πεις εσύ για τόλμη.

Στιγμές που έρχονται... Στιγμές που χάνονται...

<< ,,, κι όταν σε ρωτώ τι κάνεις,,, όλο τρέχεις,,, τρέχεις να προλάβεις την δουλειά,,, τις ευθύνες,,, τις υποχρεώσεις,,, μα σταμάτα και λίγο και δες,,, κοίταξε το πρόσωπο σου στον καθρέπτη,,, μα πόσο όμορφος είσαι,,, τι κορμοστασιά,,, αγγελικά πλασμένος,,, τα μάτια σου,,, μα,,, χάνεις,,, χάνεις στιγμές,,, ωσάν σε μία στάση καθισμένος να παρατηρείς τα τρένα να περνούν από μπροστά σου,,, στιγμές ανεπανάληπτες,,, να 'ξερες πόσοι λαχταρούν να τις γευτούν μα δεν έρχονται,,, πόσοι πληρώνουν ακριβά για να τις αγοράσουν,,, πόσοι ζουν με ψευδαισθήσεις περιμένοντας πως θα 'ρθουν,,, πόσοι ονειρεύονται μα,,, σταμάτα λίγο και δες,,, περνούν από δίπλα σου,,, άπλωσε το χέρι σου,,, άρπαξε τες και ζήσε,,, η τύχη σου ζηλευτή,,, ζήσε,,, ίσως κάποτε,,, όταν.... θα 'ναι πια αργά,,, >>

να μαι κι εγώ...

Giati eisai ola auta pou den mporw na pw Giannis Ploutarxos

via mek_Pearl signature

Μία αόρατη κλωστή... όλη μας η ζωή...

Μια Αρχαία Κινέζικη ιστορία λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει όλους εκείνους που προορίζονται για να συναντηθούν ανεξάρτητα από το χρόνο, τον τόπο, ή τις περιστάσεις.

Καλημέρα ...

...... από μικρές μαθαίνουμε να χάνουμε,,, η απώλεια θα μπορούσε να 'ναι κούνια μας,,, δεν μπορείς να τα ΄χεις όλα,,, η πρώτη φράση που μαθαίνουμε,,, από μικρές πρέπει να μοιραζόμαστε,,, τα γλυκά και τα παιχνίδια με τ' αδέρφια μας,,, κι έμαθες πλέον να μοιράζεσαι,,, έτσι δίνουμε ό,τι παίρνουμε,,, μας έλεγαν,,, και τα χρόνια περνάνε,,, και ό,τι τρώμε κερνάμε,,, δίνουμε ό,τι αποκτάμε,,, ψυχή, καρδιά,,, ίσως και υλικά,,, ώσπου κάτι τελειώνει,,, 

Kαλημέρα...

Πόσο θα' θελα τώρα να φεύγαμε μαζί...

Να πάρουμε το αυτοκίνητο και να εξαφανιστούμε... 

Εσύ να οδηγείς κι εγώ να σε χαζεύω...

Μεγάλωσα...

Και έρχεται εκείνη η χρονική στιγμή που ηρεμείς μέσα σου... αναγνωρίζεις τι σε πόνεσε περισσότερο, ποιοί σε πρόδωσαν, ποιοί σου φέρθηκαν σκάρτα...

Ο θυμός και η οργή υπάρχει μεν αλλά μεταμορφώνεται σε διδαχή... ξέρεις τι δεν θες,,, τι δεν χωράει στην ζωή σου,,, τι δεν σου ταιριάζει,,, τι σε απογοητεύει,,,

Η Σε_Σκέψη της Ημέρας - Ηγέτης...

Πολλά μπορεί να συγχωρέσει μια γυναίκα...

Όχι όμως το να την αναγκάσεις να κοιτάξει χαμηλά....

Ο Δεκάλογος της Επιτυχημένης Γυναίκας .!!!

Επιτυχημένη Γυναίκα, δεν ξέρω για σας αλλά για μένα είναι ένα θέμα και ένας επιθετικός προσδιορισμός που με καίει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου...

Στο διάβα των δεκαετιών μου, ανέβηκα, κατέβηκα, τραυματίστηκα, έλαμψα, κρύφτηκα στο καταφύγιο μου, αλλά εν τέλει συνειδητοποίησα την συνταγή που μία Γυναίκα μπορεί, αν θέλει, να χαρακτηριστεί ως Επιτυχημένη.

Ένας διάβολος... μέσα μας .!!!

Το ΕΓΩ δεν είναι τίποτα άλλο παρά η χείριστη απάτη αυτοπεποίθησης που θα μπορούσαμε να φανταστούμε,,, πολύ απλά γιατί τις απάτες δεν τις βλέπουμε,,, γιατί δεν το βλέπουμε,,,

Το ΕΓΩ όμως λησμονάμε ότι κρύβεται στο πιο απομακρυσμένο μέρος του εαυτού μας,,, ΜΕΣΑ ΜΑΣ,,, Παίρνει λοιπόν τις σκέψεις μας και τις μεταμορφώνει ως δικές μας,,,, υιοθετώντας τες,,, Τα συναισθήματα επίσης,,, Νομίζεις ότι είσαι εσύ,,, Νιώθεις Αγάπη,,, είσαι Αγάπη,,, Νιώθεις Πόνο,,, είσαι Πόνος,,, Νιώθεις Ζήλια,,, είσαι Ζήλια,,, Ο διαχωρισμός δεν συμπορεύται με το ΕΓΩ,,, μόνο με το ΕΜΕΙΣ,,,

Βρέχει κι απόψε...

Η ώρα πέρασε,,,

Η βροχή ασταμάτητη,,,

Ξεχάστηκα, διαβάζοντας,,,

Νύχτωσε,,,

Τα δένδρα αμίλητα,,, κοιτούν προς την θάλασσα,,,

Τα πουλιά δίχως φτερούγισμα,,, άλλα στη στέγη,,, άλλα στον κήπο,,,

Ίσως αύριο να ναι αργά...

Η βόλτα,,, το άγγιγμα,,, το χαμόγελο,,, η αγκαλιά,,, το φιλί,,, ο καλός λόγος,,, η προσφορά,,, το μοίρασμα,,, είναι δώρα,,, τα πιο γλυκά πράγματα στη ζωή που τα γεύεσαι απολαμβάνοντας πλήρως την συναισθηματική τους επιστροφή,,,

Η ζωή είναι ΣΤΙΓΜΕΣ και κάθε φορά,,, που περιμένουμε την επόμενη,,, έχουμε ήδη βάλει σε στάση αναμονής τη ζωή μας,,, στο ψυγείο,,, να παγώσει,,, μέχρι να πούμε συνειδητά,,, ας τη βγάλω να τη ζεστάνω και να την απολαύσω,,,

Κρίμα,,, πόσες ΣΤΙΓΜΕΣ χάνουμε κάθε ημέρα,,, περιμένοντας να δημιουργήσουμε τις πλήρεις προυποθέσεις για να τις ζήσουμε,,, σε μία στάση καθήμενοι,,, "παγωμένοι" να περιμένουμε... να παρακολουθούμε θεατές,,, ίσως και πίσω από οθόνες,,, κι εκείνες να φεύγουν,,, να χάνονται,,, και να μην ξαναγυρίζουν...

Πώς άλλαξαν οι Κυριακές όμως....

Κυριακή,,, μέρα ξεχωριστή,,, ιδιαίτερη και ιδιότροπη,,, να φοράς το πουκάμισο ΤΟΥ,,, ή το φούτερ ΤΟΥ,,, μόνον,,, δύο κούπες αρωματισμένου φρέσκου καφέ,,, τα σεντόνια και τα μαξιλάρια άνω κάτω,,, ξέστρωτα όλα,,, μία αλογουρά,,, και πρωινό,,, ναι ναι πρωινό,,, Γαλλικό,,, Αγγλικό,,, Γερμανικό,,, Ισπανικό,,, Ελληνικό,,, καμμία σημασία,,, πρωινό,,, και εφημερίδες,,,

ΦΙΛΙ...

Κoίταξε την στα μάτια και... αφέσου,,,

Βάλε όλο σου το σώμα,,, στο φιλί σου...

Φιλί,,, μυστικό μακροζωίας...

Θες να πετάξεις; Αγκάλιασε.!!!

by mek_Pearl signature

Άκου λοιπόν τι ζήτησα...

Τι ζήτησα;;; Να 'σαι η άνοιξη μου για να μην κρυώνω...

Τι ζήτησα;;; Να 'σαι η βροχή μου για να σε οσφραίνομαι,,, να ακουμπάς το δέρμα μου,,, στάλα,,, στάλα...

Τι ζήτησα;;; Να 'σαι η θάλασσα μου,,, να κολυμπώ στο γαλάζιο σου,,, να απελευθερώνομαι από τα δεσμά μίας ζωής μονότονης...

BE Different .!!!

Κάνε παρέα με ανθρώπους,,, open_minds,,, θετικούς και με ανοιχτούς ορίζοντες,,, ανθρώπους που ρουφούν την ζωή τους με ενθουσιασμό και πάθη,,, ρισκάρουν,,, σέβονται τις διαφοροποιήσεις,,, φορούν φτερά,,, και απογειώσου...!!!

Σε τούτο το ταξίδι που λέγεται "ΖΩΗ",,, γίνε Καπετάνιος,,, μην τσουβαλοποιήσαι στον γ όροφο του πλοίου,,, στις καρέκλες,,, μην στιβάζεσαι,,, στο γκαράζ του πλοίου για να κοιμηθείς,,, και μην κάθεσαι στην πρύμνη να χαζεύεις το πέρασμα,,, γίνε Καπετάνιος,,, βάλε μπρός,,, πιάσε το τιμόνι και ταξίψεψε...τόσα λιμάνια και τόσες θάλασσες ακόμα,,, αταξίδευτες... κι αν βραχείς,,, ε και τι έγινε,,, στο επόμενο λιμάνι,,, άλλαξε ρούχα και στέγνωσε...!!!

BE Different .!!! Και αν και το διαφορετικό είναι αξιοθαύμαστο,,, να θυμάσαι,,, λίγοι θα τολμήσουν να το προσεγγίσουν,,, εξάλλου και τον Καπετάνιο,,, λίγοι τον επισκέπτονται,,, συνήθως οι πιο θαραλλέοι,,, οι λιγότεροι ντροπαλοί,,, αυτοί που έχουν άγνοια κινδύνου...


Φιλικά πάντα,
η υπογράφουσα
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα