Εκείνοι οι γελαστοί άνθρωποι με τα θλιμμένα μάτια…

Υπάρχουν κι εκείνοι οι άνθρωποι που τους λένε φλύαρους.

Κελαηδούν ολοένα, μιλώντας για τα πιο παράξενα μα και τα πιο συνηθισμένα.
Πολλές φορές μπορεί να σε κουράζουν και να κοροϊδεύεις την πολυλογία τους. Άλλοτε, πάλι, μπορεί και να τους αποφεύγεις, αρνούμενος να μπλεχτείς στη θορυβώδικη κουβέντα τους.
Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που θα γνωρίσουν εύκολα τον άλλο, θα μοιράσουν την καλημέρα τους, θα πουν και δυο κουβέντες στην άκρη του δρόμου.

Όταν σου λέω «φύγε» ν' ακούς «μείνε» ...

Πάλι άλλα λέω κι άλλα θα καταλάβεις. Όπως τότε που σου είπα πως δεν ήθελα να πάμε εκείνη την άτιμη τη βόλτα γιατί ήσουν κουρασμένος. Ήσουνα. Κι εγώ τι ήμουνα; Αγχωμένη. Ήθελα να βγω να πάρω λίγο αέρα. Αλήθεια είπα. Εσύ τι έπρεπε να πεις είναι το θέμα. Έπρεπε να πεις: «Δε με πειράζει, αγάπη μου. Πάμε!». Έπρεπε να σκεφτείς και τη δική μου την ανάγκη και να μη σε νοιάζει αν ξέφευγες λίγο απ’ τη ρουτίνα σου. Έπρεπε απλά να το πεις κι εγώ θα αρνιόμουνα.

Εκτιμώντας, κρατάς την σχέση σου.!!!

Ο Όσκαρ Ουάιλντ έλεγε ότι οι άνθρωποι καταστρέφουν τον έρωτα προσπαθώντας να τον κάνουν να διαρκέσει περισσότερο, μία άποψη που όσο απόλυτη κι αν ακούγεται κρύβει μεγάλες δόσεις αλήθειας.

Εγώ θα σου πω...

Δεν θα μου πεις εσύ για τον Φόβο.

Εγώ θα σου πω.

Δεν θα μου πεις εσύ για τόλμη.

Για την Αλίκη μου... 23.07.1996

~ Αλίκη Βουγιουκλάκη,,, από την Λάγια,,, της Αδούλωτης Μάνης ~

Μία αόρατη κλωστή... όλη μας η ζωή...

Μια Αρχαία Κινέζικη ιστορία λέει ότι μια αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει όλους εκείνους που προορίζονται για να συναντηθούν ανεξάρτητα από το χρόνο, τον τόπο, ή τις περιστάσεις.