Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Το δικό μου Γράμμα......

Στις δύσκολες μέρες που διάγουμε, με την οικονομική αβεβαιότητα και την συνακόλουθη δυσπραγία να ταλανίζουν την ελληνική οικογένεια,,, Eγώ αρνούμαι να συμβιβαστώ με την μιζέρια και την επικρατούσα κατήφια που καθόλου αδικαιολόγητη δεν είναι,,, και τολμώ,,,

Έτσι μετά από κάμποσα χρόνια,, αποφάσισα κι εγώ να γράψω το δικό μου γράμμα στον Άγιο Βασίλη των παιδιών,,, όλων μας,,, για να ζητήσω να με επισκεφτεί,,, φέρνοντας μαζί του,,, όσα λαχταρά η ψυχούλα μου,,,

Ποιά είναι αυτά,,, να μαι κάνεις να νιώσω και πάλι Πλήρης σε Επάρκεια,,, ως Γυναίκα,,, Μητέρα,,, Φίλη,,, Άνθρωπο,,, δίνοντας μου Άγιε,,, Χρόνο,,, Χρήμα,,, επιστροφή στο Καταφύγιο μου,,,

διαβάζοντας το ακόλουθο ελεύθερο κείμενο μου,,, είναι εύκολο θαρρώ να αντιληφθεί τους λόγους,,, κι εσείς που το μοιράζομαι μαζί σας,,,

<<,,, και ξαφνικά παύουμε να προσφέρουμε ως γονείς, ακόμα και σε πράγματα που είναι όντως σημαντικά, όπως το να πάει φροντιστήριο, αγγλικά, χορό, βόλτα, αναψυχή, σχολικές εκδρομές, ρουχισμό ή ακόμα και τροφή κλπ. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε εξαιρετικά ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ και μας πιέζει ψυχολογικά ακόμα περισσότερο από όσο μας πιέζουν ήδη όσα συμβαίνουν γύρω μας,,, Το κόκκινο φωτάκι της ανεπάρκειας όμως, που χτυπάει σε κάθε ευκαιρία που νιώθουμε πως το,,, πηγάδι,,, με τα χρήματα έχει στερέψει ή "ξηράνθηκε" τελείως,,, κάτι το ενεργοποιεί,,, Ναι είναι βέβαιο ότι φοβόμαστε ότι η ανεπάρκεια μας θα κάνει το παιδί μας να νιώθει μειονεκτικά ως προς τα άλλα,,, σκεφτείται μέχρι πρότινως πήγαινε με τους συμμαθητές του στο ίδιο φροντιστήριο ή στη σχολή του και τώρα τους βλέπει κολλημένο στην τζαμαρία να περνούν, να τα χαιρετά αλλά εκείνο πίσω από το τζάμι αφού η ανεπάρκεια του "απαγορεύει" ,,, σκεφτείται εκείνα τα Σάββατα που το πηγαίνατε σινεμά να δει παιδικές ταινίες και να απολαμβάνει το αγαπημένο του ποπ κόρν,,, και τώρα ξέχασε ποιά ήταν η τελευταία ταινία που είδε,,, που συμπληρώνατε αμέσως την οποιαδήποτε συμμετοχή του στην σχολική εκδρομή και τώρα με σκυμμένο κεφάλι ή ακόμα και με δάκρυα στα μάτια δεν,,, '

Ομως υπάρχει και ένας άλλος παράγων που μας κάνει να νιώθουμε εξαιρετικά ανεπαρκείς,,, φοβόμαστε ότι θα "πέσουμε" στα μάτια του παιδιού μας κια οι αδυναμίες μας θα εμφανιστούν,,, Σε μία τέτοια κρίσιμη κατάσταση πρέπει να αποδεχθούμε ότι όχι μόνο δεν είμαστε σούπερ ήρωες αλλά ότι πιθανόν σε κάποια πρακτικά ζητήματα είμαστε πραγματικά ανήμποροι,,, πρέπει για να μην πω επιβάλλεται το παιδί μας να δει ότι είμαστε ανήμποροι πρακτικά,,, το τονίζω πρακτικά,,, έτσι θα μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα μαζί του και να μοιραστούμε τις πρωτόγνωρες αυτές αλήθειες μαζί του,,, Η ανεπάρκεια αυτή μας φέρνει αντιμέτωπους με τον ίδιο μας τον εαυτό, να δούμε τις αδυναμίες μας, τις ικανότητες μας, μας αναγκάζει να τις αποδεχθούμε (αν θέλουμε να ζήσουμε) και να πάμε αυτό που λέμε "παρακάτω",,, Θα μου πείτε μία κουβέντα είναι αυτό,,, Συμφωνώ και πρώτη το είπα εγώ σε όσους προσπαθούν να "εμψυχώσουν" λέγοντας τις ατάκες "έχει ο Θεός", "κανείς δεν χάνεται" κλπ,,,

Πρέπει όμως έστω και με πόνο ψυχής,,, να μιλήσουμε στα παιδιά μας,,, Τα παιδιά, την ειλικρίνεια και την ευθύτητα την εκτιμούν, το να έχουν μία ρεαλιστική εικόνα για τα όσα γίνονται, τους δίνει χρόνο να προετοιμαστούν ψυχολογικά για την αλλαγή και να προσαρμοστούν ευκολότερα (όσο γίνεται αυτό) και πιστέψτε με, στο πλήρωμα του χρόνου θα μας αποζημιώσουν για αυτό,,, Ανεξάρτητα από την ηλίκια την οποία βρίσκονται, το ζητούμενο από εμάς πλέον, "τους ανεπαρκείς" είναι τι θα τους προσφέρουμε συναισθηματικά,,, Πρέπει αυτό να το γνωρίζει και να το αισθάνεται,,, Το να προσπαθούμε να κάνουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα ή να διατηρήσουμε ένα επίπεδο ζωής ίδιο με αυτό του παρελθόντος, είναι ότι χειρότερο,,,

Για αυτό, μιλήστε ανοιχτά,,, αλλάξτε κάποιες από τις συνήθειες σας,,, βάλτε τα παιδιά σας σε μία διαδικασία να συμμετέχει ενεργά στις προσπάθειες που κάνετε όλοι μαζί για να τα βγάλετε πέρα,,, κι όταν νιώθετε ότι το βάρος σας γονατίζει,,, αναγνωρίστε τα συναισθήματα σας,,, αποδεχθείτε ότι βρίσκεστε σε μία φάση ζωής που δεν μπορείτε να ανταποκριθείτε σε όλα,,, ζητήστε βοήθεια,,, από τον σύντροφο σας για όλα εκείνα που μπορεί να αφορούν το σπίτι σε επίπεδο καθημερινότητας,,, από έναν ή μία φίλη σας,,, μιλήστε μαζί τους, κλάψτε στην αγκαλιά τους,,, επισκεφτείτε τους δασκάλους των παιδιών σας και πείτε τους τι βιώνετε,,, μην ξεχνάτε ότι την μισή τους ζωή τα παιδιά σας την περνούν μαζί τους,,, χτυπήστε το κουδούνι του γείτονα σας,,, παίξτε με τα παιδιά σας,,, σε μέρη που πιθανόν τελευταία έχετε ξεχάσει, σε πλατείες, παιδικές χαρές, παραλίες,,, θα αδειάσει το μυαλό σας από όλα όσα σας αγχώνουν και θα λειτουργήσει ανακουφιστικά και για σας αλλά και μέσο σωτήριο επικοινωνίας με τα παιδιά σας,,,

Το πιο σημαντικό;;; Μην κοιταχτείτε ποτέ στον καθρέπτη και πείτε "φταίω",,, μην ρίξετε τύψεις πάνω σας,,, το βάρος θα γίνει αβάσταχτο και θα σας εγκλωβίσει χειρότερα στην αδικία και το αδιέξοδο που νιώθετε,,, Η κατάρρευση δεν θα ωφελήσει τουναντίον θα βλάψει εσάς και κυρίως τα παιδιά σας,,, θα φοβηθούν, θα νιώσουν ανασφάλεια και πανικό,,, και μην ξεχνάτε σε αυτήν την "ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ" σε αυτό που εγώ αποκαλώ "ΠΑΓΩΜΑ ΖΩΗΣ" δεν είστε μόνοι,,, είμαστε πολλοί και για να επιβιώσουν τα παιδιά μας ΠΡΕΠΕΙ να ενώσουμε τα χέρια μας και να σχηματίσουμε "μία αλυσίδα σφιχτή",,, μέσα εκεί θα αντέξουμε όλοι και θα καταφέρουμε να στηρίξουμε τα παιδιά μας, να τα προστατέψουμε και να τους παρέχουμε τουλάχιστον τα βασικά,,, ΑΓΑΠΗ και ΤΡΟΦΗ,,, και ένα χνουδωτό ζωάκι να κρατούν στην αγκαλιά τους,,, >> 
(το ελεύθερο αυτό κείμενο γράφτηκε πρίν από λίγο καιρό από μένα,,, βιώνοντας την ανεπάρκεια),,,

ναι,,, Καλέ μου άγιε,,, δώσε μου χρόνο,,, για να τον διαθέτω σε αυτό που λατρεύω από παιδί,,, την πένα μου,,, με γεμίζει,,, με τροφοδοτεί κι έτσι κι εγώ με την σειρά μου,,, μπορώ πλέον να εκπληρώνω κάθε ημέρα τον λόγο για τον οποίο οι Θεοί των Αθανάτων με έφεραν σε τούτα τα Άγια Χώματα,,, να βλέπω τα πρόσωπα των Αγαπημένων μου Ανθρώπων να λάμπουν από ευτυχία και χαρά,,, και μάτια αστραφτερά στα παιδιά που τόσο πολύ αγαπώ,,, και χρήμα,,, μέσο χρήσης,,, για να μπορώ να αντιμετωπίζω κάθε δυσκολία,,, και εμπόδιο,,, να καλύπτω κάθε ανάγκη,,, για επιβίωση, ιατρική περίθαλψη,,, μόρφωση,,, εκπαίδευση και τελικά γιατί όχι τα όνειρα αυτών των ψυχών που αθώα πληρώνουν το τίμημα μίας ζωής που δεν άξιζαν από εκείνους τους ανήθικους,,, διεφθαρμένους που τα ξεπούλησαν για να γεμίσουν με απληστία τις παχουλές κοιλιές τους,,, και εν τέλει,,, πάρε με,,, πιάσε με από το χέρι,,, και γύρισε με ξανά εκεί που έζησα,,, που δημιούργησα,,, που έλαμψα,,, πήγαινε με πάλι πίσω,,, στο Δικό ΜΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ,,, για να βρει και πάλι την ζεστασιά της, η "πολυπληθής" οικογένεια μου,,, που τα τελευταία δύο χρόνια στερήθηκε τόσο βίαια,,, τόσο απάνθρωπα,,, κι αν δεν μπορείς για μένα,,, γιατί μεγάλωσα,,, κάνε το για κείνη σε παρακαλώ,,, το Άστρο της,,, το Φωτεινό μην σβήσει,,, 

η υπογράφουσα
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ,,, 60 % το ποσοστό στην Ελλάδα,,, ποσοστό ανακριβές λόγω ΣΙΩΠΗΣ !



~ Η ΠΙΟ ΔΙΑΔΕΔΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ~

Η ύφεση προκαλεί επιδείνωση του φαινομένου,,, για αυτό ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ Σ Ι Ω Π Η !!!

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει κηρύξει την 25η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, ενός φαινομένου με πανδημικές διαστάσεις. Τις φετινές εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης του κόσμου έρχεται να συμπληρώσει μια βρετανική μελέτη που αποκαλύπτει το μέγεθος της βίας και των συνεπειών της τόσο στις γυναίκες όσο και στα παιδιά σε μια αναπτυγμένη χώρα.

Σύμφωνα με δεδομένα του ΟΗΕ, έως 70% των γυναικών βιώνουν σωματική ή σεξουαλική βία από άνδρες στη διάρκεια της ζωής τους - στις περισσότερες περιπτώσεις η βία ασκείται από τον σύζυγο, τον σύντροφο ή κάποιον γνωστό. Στις ηλικίες 15-44 ετών, οι πράξεις βίας προκαλούν περισσότερους θανάτους και αναπηρία από ό,τι ο καρκίνος, η ελονοσία, τα τροχαία ατυχήματα και ο πόλεμος, όλα μαζί.

Η βία κατά των γυναικών δεν ανθίζει μόνο στις αναπτυσσόμενες χώρες - Βρετανική μελέτη

Σύμφωνα με την πιο ενδελεχή μελέτη που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ για την οικιακή βία στη Μ. Βρετανία, και η οποία δημοσιεύεται αυτή την εβδομάδα, χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο γίνονται αντικείμενο δολοφονικών απειλών από τον πατέρα τους, στο πλαίσιο της βίας που ασκείται στις μητέρες τους.

Η μελέτη έδειξε ότι η μία στις δέκα γυναίκες που βιώνουν σχέση κακοποίησης με τον σύντροφό τους, δέχεται άμεση απειλή ότι το παιδί τους θα σκοτωθεί.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι δύο στις τρεις γυναίκες που προσπαθούν να ξεφύγουν από την κακοποίηση έχουν παιδιά, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι παιδιά του δημοτικού σχολείου ή μικρότερα.

Κατά μέσον όρο, οι σχέσεις κακοποίησης διαρκούν 5,5 χρόνια, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι τα περισσότερα παιδιά που καλύπτονται από μελέτη έχουν ζήσει ολόκληρη τη ζωή τους στη σκιά της βίας.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από το φιλανθρωπικό ίδρυμα The Hestia Fund και περιελάμβανε 2.500 γυναίκες που ζήτησαν βοήθεια για να ξεφύγουν από την οικιακή βία σε επτά διαφορετικά μέρη του Ην. Βασιλείου.

Παρόλο που τα τρία τέταρτα αυτών των γυναικών δεν ζούσαν πλέον με βίαιους συντρόφους, 44% φοβούνταν για τη ζωή τους, ενώ 11% είπαν ότι τα παιδία τους είχαν πέσει θύμα δολοφονικών απειλών.

Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι αν τα ευρήματά τους αναχθούν σε ολόκληρη τη χώρα, σημαίνουν ότι περισσότερα από 7.500 παιδιά έχουν φόβο για τη ζωή τους κάθε χρόνο.

Επίτροπος του ιδρύματος δήλωσε: «Οι άμεσες απειλές για δολοφονία των παιδιών είναι πραγματικά η κορυφή του παγόβουνου. Για κάθε άμεση απειλή που διατυπώνεται για τη ζωή ενός παιδιού, υπάρχουν τριπλάσια περιστατικά όπου η μητέρα είχε λόγους να φοβάται ότι το παιδί μπορεί να υποστεί βλάβη».

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι ο μέσος όρος ηλικίας φυγής από την καταχρηστική σχέση είναι τα 33 έτη.

Σχεδόν το ήμισυ των γυναικών που ξέφυγαν, συνέχισαν να έχουν συγκρούσεις σχετικά με διευθετήσεις για τα παιδιά.

60% των θυμάτων είχαν δεχθεί απόπειρα στραγγαλισμού ή πνιγμού, ενώ 25% είχαν δεχθεί επιθέσεις με όπλα.

Η μελέτη παρέχει επίσης ένα λεπτομερές προφίλ των αυτουργών βίας στο σπίτι: 30% είχαν ιστορικό βίαιης συμπεριφοράς κατά προηγούμενων συντρόφων, ενώ 50% είχαν πρόβλημα κατάχρησης αλκοόλ ή ουσιών.

Η πανδημία της βίας κατά των γυναικών

Γυναικοκτονία - η δολοφονία γυναικών επειδή είναι γυναίκες.
*Στις ΗΠΑ, ένα τρίτο των γυναικών που δολοφονούνται κάθε χρόνο δολοφονούνται από τον σύντροφό τους.
* Στη Ν. Αφρική, μία γυναίκα σκοτώνεται κάθε 6 ώρες από τον σύντροφό της.
* Στην Ινδία, το 2007, κάθε μέρα δολοφονούνταν 22 γυναίκες για λόγους που σχετίζονταν με την προίκα.
* Στη Γουατεμάλα, κατά μέσον όρο δολοφονούνται δύο γυναίκες καθημερινά.

Εμπόριο γυναικών.

* Οι γυναίκες και τα κορίτσια αποτελούν το 80% των 800.000 ατόμων που εκτιμάται ότι πέφτουν θύματα δουλεμπορίου κάθε χρόνο - στην πλειοψηφία τους (79%) πωλούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Τραυματικές πρακτικές.

* Περίπου 100-140 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες παγκοσμίως έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων - κάθε χρόνο στην Αφρική περισσότερα από 3 εκ. κορίτσια κινδυνεύουν να υποστούν την πρακτική αυτή.
* Περισσότερα από 60 εκατομμύρια κορίτσια παγκοσμίως είναι παιδιά-νύφες, που παντρεύονται πριν την ηλικία των 18 ετών, κυρίως στη Νότια Ασία (31,1 εκατομμύρια) και την Αφρική κάτω από τη Σαχάρα (14,1 εκατομμύρια).

Σεξουαλική βία κατά γυναικών και κοριτσιών.

* Εκτιμάται ότι, μόνο το 2002, 150 εκατομμύρια κορίτσια κάτω των 18 υπέστησαν κάποια μορφή σεξουαλικής βίας.
* Μία στις 4 γυναίκες υφίστανται σωματική και/ή σεξουαλική βία στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κάτι που αυξάνει την πιθανότητα αποβολής, γέννησης νεκρού βρέφους και έκτρωσης. Έως 53% των γυναικών που κακοποιούνται σωματικά από τον σύντροφό τους δέχονται κλωτσιά ή σπρώξιμο στην κοιλιά.
*Στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, κάθε 15 δευτερόλεπτα μία γυναίκα δέχεται σεξουαλική επίθεση.
* Στο Εκουαδόρ, οι έφηβες που αναφέρουν σεξουαλική βία στο σχολείο, στο 37% των περιπτώσεων δηλώνουν κάποιον καθηγητή ως τον αυτουργό.

Ο βιασμός ως πολεμική μέθοδος.

* Περίπου 250.000-500.000 γυναίκες και κορίτσια βιάστηκαν το 1994 στη γενοκτονία στη Ρουάντα.
* Στην ανατολική Δημοκρατία του Κογκό, τουλάχιστον 200.000 περιστατικά σεξουαλικής βίας, που αφορούσαν κυρίως γυναίκες και κορίτσια, έχουν τεκμηριωθεί από το 1996, αν και οι πραγματικοί αριθμοί θεωρούνται πολύ υψηλότεροι.

Κόστος της βίας κατά των γυναικών.

* Η οικιακή βία μόνο κοστίζει περίπου 1,16 δις δολάρια στον Καναδά και 5,8 δις δολάρια στις ΗΠΑ. Στην Αυστραλία, η βία κατά των γυναικών και των παιδιών εκτιμάται ότι κοστίζει 11,38 δις δολάρια το χρόνο.

Σεξουαλική παρενόχληση.

* Μεταξύ 40-50% των γυναικών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υφίστανται διάφορες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας τους.
* Στις ΗΠΑ, 83% των κοριτσιών ηλικίας 12-16 ετών υφίστανται κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στα δημόσια σχολεία.

Στατιστικά Στοιχεία για την Ελλάδα:

Η βία κατά των γυναικών είναι κυρίως υπόθεση ενδοοικογενειακή, καθώς το 68% των γυναικών που υπέστησαν κακοποίηση είναι έγγαμες.
Το 16% των γυναικών που απευθύνθηκαν στα Συμβουλευτικά Κέντρα είναι αλλοδαπές.
Από το σύνολο των αλλοδαπών γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, περίπου τέσσερις στις δέκα προέρχονται από τα Βαλκάνια.
Η αντίληψη ότι η κακοποιημένη γυναίκα είναι συνήθως χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και εισοδήματος, δεν επιβεβαιώνεται. 7 στις 10 γυναίκες - θύματα είναι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή και ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης. Το ίδιο ισχύει και για την οικονομική κατάσταση, καθώς 6 στις 10 γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση βρίσκονται σε μέτρια ή καλή οικονομική κατάσταση.
Περισσότεροι από τους μισούς δράστες είναι δευτεροβάθμιας ή ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, ενώ ένας στους δέκα εκ των δραστών είναι άνεργος.

Έρευνα Μελέτης
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα

Σύνθημα μας,,, ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ,,, ΟΧΙ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.!

Η ζωή είναι γυναίκα,,,

Κάποτε η Ελένη Δήμου είχε πει ένα τραγούδι που έλεγε: «η ζωή είναι γυναίκα, Μάρθα, Ξένια και Πηγή, η ζωή είναι γυναίκα και σαν γυναίκα αιμορραγεί»!

Τη ζωή μας όλοι τη θέλουμε καλή, ζητάμε και απαιτούμε πολλά και πολλοί από εμάς τα καταφέρνουμε. Τη ζωή μας την αγαπάμε, δεν θέλουμε να αιμορραγεί κι ας είναι «γυναίκα»!

Γιατί όμως κάνουμε διακρίσεις σε βάρος των γυναικών παραβιάζοντας τις αρχές των ίσων δικαιωμάτων και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας;

Η σωματική βία που οι άνδρες εφαρμόζουν στις συζύγους τους, αρκετές φορές φτάνει μέχρι τον βιασμό και τη σεξουαλική κακοποίηση και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και ως τον φόνο.

Και δεν σταματάμε εκεί. Η ψυχολογική ή η οικονομική βία ακόμα και ο φόβος της αποκάλυψης ότι κάποια γυναίκα είναι θύμα κάποιας μορφής κακοποίησης από τον σύντροφό της, είναι φαινόμενα που αρκετές γυναίκες δυστυχώς βιώνουν καθημερινά.

Και η βία συνεχίζεται και εκτός σπιτιού… Ένας βιασμός, η εμπορία γυναικών και κοριτσιών, η εξαναγκαστική πορνεία, η βία σε περιόδους ένοπλων συγκρούσεων (δολοφονίες, συστηματικοί βιασμοί, σεξουαλική δουλεία, εξαναγκαστικές εγκυμοσύνες), φόνοι τιμής, βία που σχετίζεται με την προίκα, θανάτωση θηλυκών βρεφών και επιλογή φύλου στα έμβρυα προς όφελος των αρσενικών βρεφών, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων και άλλες επιβλαβείς πρακτικές και παραδόσεις!

Γι’ αυτές λοιπόν τις γυναίκες που έχουν βρεθεί σε αδιέξοδο και η ζωή τους ανήκει, που δεν μπορούν να μιλήσουν σε κανένα, που δεν ξέρουν ότι μπορεί να βοηθηθούν, θα αναφέρουμε κάποια τηλέφωνα, που κάποιος άνθρωπος θα είναι εκεί και θα τις βοηθήσει, θα τις βγάλει από το αδιέξοδο.

· Γραμμή sos «Δίπλα σου»: 800-11-88.8881 (από σταθερό τηλέφωνο χωρίς χρέωση), 210-7786.800 (από κινητό τηλέφωνο με χρέωση)
· Κέντρα Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών: Αθήνα: 210-5235.318, 210-5235.250 – Πειραιάς: 210-4112.091, 210-4129.101
· Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Αντρικής Βίας κατά των Γυναικών: 210-3828.126 (Δευτέρα –Παρασκευή 16.00-20.00)
· Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας –Βοήθεια για τη βία μέσα στην οικογένεια: 210-3616.232 (Τετάρτη 18.00-20.00)
· Γυναικεία Ομάδα αυτοάμυνας: 210-5221.101, 210-5316.467
· Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθήνας: 210-3613340 (Ακαδημίας 60)
· Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά: 210-4177876 (Γούναρη 31)
· Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας:
Αθήνα: 210-3212690

ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ !!!
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ !!!
ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙΣ ΕΣΥ !!!


Καλλιόπη Γραμμένου
Δημοσιογράφος-Παιδαγωγός

(http://news24gr.blogspot.com/2011/11/25.html)

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

Καταδικάστηκε ο αλλοδαπός δολοφόνος του Ήρωα Αρχιφύλακα Σπανουδάκη Μιχάλη.!!!

AΠΟΛΥΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.!

ΧΘΕΣ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΟ ΜΙΚΤΟ ΟΡΚΩΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΠΕΒΑΛΕ ΠΟΙΝΗ ΙΣΟΒΙΟΥ ΚΑΘΕΙΡΞΕΩΣ ΚΑΙ 18 ΕΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΝΑΝΔΡΟ ΑΛΛΟΔΑΠΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΟΥ 35ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΗΡΩΑ ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΙΣ 5/3/2009 ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΔΙΩΞΕ ΑΟΠΛΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΟΝ ΚΑΚΟΠΟΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ. Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ.

( ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΕΤΡΟΥ Στ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ) ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ. ΑΘΑΝΑΤΟΣ.!!!

πηγή: Προσωπική Σελίδα  fb κου Πέτρου Στ. Μαντούβαλου

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013

Καλύτερη Μητέρα,,, Καλύτερος Άνθρωπος,,, δίχως φωνές,,, !!!


10 πράγματα που έμαθα όταν έπαψα να ουρλιάζω στα παιδιά μου,,, Και με έκαναν καλύτερη μητέρα αλλά και… καλύτερο άνθρωπο!!!
Στο άρθρο της που δημοσιεύθηκε στους New York Times Shouting Is the New Spanking (Οι Φωνές είναι το Νέο Ξύλο) η Amy McCready, οικογενειακή σύμβουλος και ιδρύτρια του συμβουλευτικού site για γονείς Positive Parenting Solution μας εξηγεί ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι υστερικές φωνές και τα ουρλιαχτά, έχουν αντικαταστήσει σήμερα το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο».

Οι γονείς σύμφωνα με την δόκτορα Μακ Κρίντι ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να γίνονται ένας φαύλος κύκλος που δεν σταματά ποτέ. Αποτέλεσμα: Το μόνο που πετυχαίνουν οι γονείς με την υψωμένη φωνή είναι να εθίζονται τα παιδιά σε τέτοιου τύπου αντιδράσεις και φυσικά να συνεχίζουν ανενόχλητα. Αν μάλιστα οι φωνές συνοδεύονται από οργή, προσβολές ή ακόμη και σαρκασμό, τότε υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσουν στο παιδί αισθήματα απόρριψης Πριν λοιπόν φωνάξετε ξανά σκεφτείτε ότι τώρα είστε σε θέση να τρομοκρατείτε μία ύπαρξη που αδυνατεί να σας αντιμετωπίσει, αλλά την ίδια στιγμή προετοιμάζετε το μελλοντικό «νευρικό και αγενή» γιο ή κόρη.

1. Όταν σταμάτησα να ουρλιάζω, ένιωσα καλύτερος άνθρωπος.

Σταμάτησα να πηγαίνω για ύπνο με έναν κόμπο στο στομάχι, επειδή ένιωθα «η χειρότερη μαμά του κόσμου». Σταμάτησα να ακούω από τα παιδιά μου «είσαι η χειρότερη μαμά του κόσμου». Σταμάτησα να νιώθω ενοχές επειδή ο σύντροφός μου με κοίταζε σα να ήμουν «η χειρότερη μαμά του κόσμου». Και η χειρότερη σύντροφος και η χειρότερη ερωμένη.

2. Τα παιδιά είναι το (μόνο) κοινό που θέλουμε να μας αποδέχεται.

Όλες οι μαμάδες κρύβουμε μέσα μας ένα Δόκτωρ Τζέκιλ και έναν Κύριο Χάιντ. Μπροστά στους ξένους κάνουμε τις καλές και τις υπομονετικές, προκειμένου να μην μας κρίνουν αρνητικά και όταν γυρίζουμε σπίτι γινόμαστε αληθινές μέγαιρες. Ωστόσο αυτό, από τη μια μπερδεύει τα παιδιά από την άλλη μπερδεύει εμάς τις ίδιες. Η συνέπεια στην συμπεριφορά δεν είναι μόνο καλό παράδειγμα για τα παιδιά αλλά θετικό και για εμάς τις ίδιες.

3. Τα παιδιά είναι παιδιά, αλλά επίσης είναι και άνθρωποι.


Όπως εγώ, έτσι και τα παιδιά, έχουν τις καλές και τις κακές τους μέρες. Κάποιες μέρες είναι αξιαγάπητα, γλυκά και υπάκουα και άλλες είναι στριμμένα, ανόρεχτα και ανυπάκουα. Άλλωστε αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, είναι ότι τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν μαθαίνουν. Και έχουν δικαίωμα στο λάθος. Και κανείς δε θέλει να του ουρλιάζουν όταν κάνει λάθος. Εσείς θέλετε; 4.Δεν μπορώ να ελέγχω πάντα τις πράξεις των παιδιών μου, αλλά μπορώ πάντα να ελέγχω τις αντιδράσεις μου. Αντί κάθε φορά που σκοντάφτω σε ένα lego, να του βάλω τις φωνές, μήπως να πάρω μια βαθιά ανάσα και να του επαναλάβω (για χιλιοστή φορά)….«δεν είπαμε να μαζεύουμε τα παιχνίδια μας;»

5. Τα ουρλιαχτά δεν «πιάνουν».

Θα το έχετε διαπιστώσει και εσείς. Όταν ζητάτε κάτι με ευγένεια το αποκτάτε πολύ πιο εύκολα. Αντίθετα όταν ζητάτε κάτι με αγένεια, ο απέναντι σας αντιδράει αρνητικά. Επίσης συνήθως μαζί με την υστερία που μας πιάνει αρχίζουμε και κάνουμε πολύπλοκες τις εντολές μας προς τα παιδιά: «βιάσου, πιες το γάλα σου, δέσε τα κορδόνια σου, πάρε το μπουφάν σου, αργήσαμε…» Κανένα παιδί δε μπορεί να αποθηκεύσει τόσες εντολές. Και να τις ακολουθήσει βέβαια.

6. Όταν σταματήσεις να φωνάζεις μπορεί να σου συμβούν υπέροχα πράγματα

Όταν είσαι ήρεμος απολαμβάνεις σαφώς πιο έντονα τις όμορφες στιγμές. Ακόμη και το «μαμά σ’ αγαπώ» παίρνει μια άλλη διάσταση τότε. Θυμηθείτε τις στιγμές που βάζετε τα παιδιά για ύπνο. Αυτές είναι οι καλύτερες στιγμές της ημέρας και οι στιγμές που τα παιδιά μπορούν να μοιραστούν μαζί μας τα πιο όμορφα συναισθήματα. Ξέρετε γιατί; Διότι τότε δεν ουρλιάζουμε.

7. Κάποιες φορές το να σταματήσεις να φωνάζεις είναι μια πρόκληση, αλλά δεν είναι πάντα εφικτό.

8. Πολύ συχνά το πρόβλημα βρίσκεται σε εμένα και όχι στα παιδιά μου.

Είναι μια αλήθεια που συχνά οι μαμάδες τη βιώνουν και ως ενοχή: Φωνάζω στα παιδιά, γιατί είχα στρες στη δουλειά, γιατί «περιμένω περίοδο», ή γιατί με σύγχισε ένας οδηγός στο δρόμο. Φταίει κάποιος άλλος και την πληρώνει κάποιος άλλος. Πόσο άδικο είναι αυτό;

9. Όταν φροντίζω τον εαυτό μου με βοηθάει να μη φωνάζω.

Όταν νιώθετε απίστευτα χαλαρωμένη από τη γιόγκα, όταν έχετε μόλις βγει από ένα ζεστό μπάνιο, όταν έχετε γυρίσει μόλις από το κομμωτήριο, ή από μια έξοδο με τις φίλες σας, έχετε προσέξει πως δεν έχετε όρεξη για φωνές; Απόλυτα φυσιολογικό. Όταν φροντίζετε μόνο τους άλλους και αφοσιώνεστε σε αυτούς ψυχή και σώμα, είναι φυσικό να έχετε νεύρα και κάποιες φορές να ξεσπάτε άσχημα. Όταν φροντίζετε και τον εαυτό σας είναι φυσικό να νιώθετε πιο ήρεμη, πιο χαλαρή και πιο αξιαγάπητη. Τα παιδιά σας θα συμφωνήσουν σ’ αυτό.

10. Όταν δε φωνάζω νιώθω υπέροχη.

Εκτός από πιο ήρεμη, πιο αξιαγάπητη και πιο χαλαρή, νιώθω και πιο λαμπερή. Πηγαίνω για ύπνο χωρίς ενοχές και ξυπνάω πιο χαρούμενη. Νιώθω πιο όμορφη και πιο καλή. Και τα παιδιά μου το βλέπουν. Και μ’ αγαπούν γι’ αυτό!!!

Πηγή: www.imommy.gr