Μονογονέας είναι αυτός που μαλώνει και αυτός που αγκαλιάζει μαζί.!!!

• Να είσαι μόνος σου και στα δύσκολα αλλά και στα εύκολα.
• Να μην έχεις μια φωτογραφία με το παιδί σου, γιατί πολύ απλά μπορεί εκείνη τη στιγμή να μην υπάρχει κανένας για να σε βγάλει μαζί του. Στις ευτυχισμένες του στιγμές να είσαι εκεί. Μόνη σου.Στις δυστυχισμένες του στιγμές να είσαι εκεί για δύο.
• Να είσαι και ο καλός και ο κακός. Και αυτός που μαλώνει και αυτός που αγκαλιάζει.
• Να είσαι ο παράδεισος και η κόλαση μαζί.
• Να πηγαίνεις έξω μαζί του. Να μένεις μέσα μαζί του. Να μην έχεις κάποιον άνθρωπο να αφήσεις το παιδί. Να μην θυσιάζεις τον χρόνο του για ταλαιπωρίες. Να θυσιάζεις όμως τον χρόνο σου για τον δικό του.
• Να έχεις «εργένικο» σπίτι γιατί πολύ απλά θες όλο το σπίτι να έιναι ο χώρος του. Επίσης να έχεις και εργένικη κουζίνα.
• Μονογονέας είναι να κατεβάζεις διακόπτες και ρολά τις νύχτες γιατί δεν έχεις κάποιον να σε καταλάβει απόλυτα, αλλά την ημέρα με την πρώτη του καλημέρα να μπαίνει από παντού το φως.
• Μονογονέας είναι να είσαι όλος του ο κόσμος και το παιδί σου όλος ο δικός σου.
• Μονογονέας είναι να λείπεις από υποχρεώσεις και από «κοσμικά» γιατί απλά πάτε πακέτο και εκεί δεν ταιριάζει το «υπόλοιπο» πακέτο.
• Μονογονέας είναι να τσιρίζεις μέσα σου και έξω να χαμογελάς.

πηγή: http://singleparent.gr/

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΙΡΟΥ - Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΒΕΡΓΑΣ .!!!

ΟΙ ΘΡΥΛΙΚΕΣ ΑΜΑΖΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΚΟΒΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΔΡΕΠΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΒΡΩΜΟΜΟΓΓΟΛΟΓΛΟΥ,,, ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ,,, ΚΑΙ ΤΡΕΠΟΥΝ ΣΕ ΦΥΓΗ ΤΟΝ ΙΜΠΡΑΗΜ .!!!

22/6/1826 ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΒΕΡΓΑΣ.

Η Βέργα ήταν πέτρινο οχύρωμα που είχε κατασκευαστεί τον Ιούλιο του 1826 κοντά στο χωριό Αλμυρό της δυτικής Μάνης στο στρατηγικό σημείο που ήταν η μοναδική είσοδος στην δυτική Μάνη. Ο Ιμπραήμ αρχικά προσκάλεσε τον Μαυρομιχάλη να παραδοθεί, όταν όμως αυτός αρνήθηκε, ξεκίνησε με 7000 πεζικό και ιππείς, από την Καλαμάτα κατά της Μάνης. Στο χωριό Αλμυρό μαζεύτηκαν περίπου 1000 Μανιάτες υπό τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη και έπιασαν την Βέργα. Επακολούθησαν τρεις διαδοχικές σφοδρότατες επιθέσεις του Ιμπραήμ, τις οποίες οι Μανιάτες απόκρουσαν κατά μέτωπο και με τα πυρά από δυο βρίκια από την θάλασσα. Ο Ιμπραήμ αποφάσισε τότε να επιχειρήσει απόβαση 1500 Αιγιπτίων πεζών στο Δηρό. Το σώμα αυτό αποβιβάστηκε και προέλασε προς τα Τσαπαλιανά, όπου κατατροπώθηκε από τα πυρά των γύρω Μανιατών. Ακόμα και οι γυναίκες τους υποδέχτηκαν με τα δρεπάνια στο χέρι. Μετά από σκληρό αγώνα οι Αιγύπτιοι επιβιβάστηκαν και πάλι και έφυγαν. Ο Ιμπραήμ διέταξε τότε νέα επίθεση στην Βέργα η οποία απέτυχε όπως και οι προηγούμενες.

Η αυταπάρνηση, η τόλμη, το θάρρος, η ανδρεία και πατριωτική Αρετή των θρυλικών ηρωίδων δρεπανηφόρων Μανιατισσών,,, ελάμπρυναν τον Ιερό Αγώνα του Εικοσιένα,,, και διέσωσαν τη φυλή και την Πατρίδα,,, από βέβαιον εξολοθρεμοαφανισμό.

 Η ανεκτίμητη αυτή εθνική προσφορά των γυναικών της Μάνης έσωσε τον Ελληνισμό .!!!

22, 23 και 24 Ιουνίου μα η Βέργα δε λύγισε και δεν πατήθηκε,,, γιατί πίσω από αυτό το ξερότειχο είχαν στήσει ταμπούρι άπαρτο με τα ατσάλινα στήθη τους οι αρειμάνιοι Μανιάτες, που το υπεράσπιζαν και το διαφέντευαν σαν αληθινοί απόγονοι των αρχαίων Σπαρτιατών, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Η ίδια πανωλεθρία περίμενε τον επαρμένο σερασκέρη και στο δεύτερο μέτωπο πού άνοιξε στρατηγικώτατα στην καρδιά της Μάνης, στο ΔΙΡΟ.

<< όσοι ορκίστηκαν στο θάνατο, βάδισαν προς την Δόξα και την ζωή >>

Αυτή η φράση βρήκε την ολοκλήρωση, ενσάρκωση και τελειότητά της στη Μάνη. Γιατί χάρις στο πείσμα, την αποφασιστικότητα και γενναιότητα των γυναικών της, ο Ιμπραήμ υπέστη πρωτοφανή πανωλεθρία και ετράπη εις φυγήν.

Τα Μανιάτικα άρματα ταπείνωσαν τον Ιμπραήμ τόσο πολύ, όσο ακριβώς ύψωσαν τη φήμη, το γόητρο και την Δόξα της Μάνης. Και μάλιστα, η ταπείνωση για τον Τουρκοαιγύπτιο σατράπη είναι ακόμα μεγαλύτερη, γιατί στη μάχη του Διρού νικήθηκε από άοπλες γυναίκες.

Από εδώ εδράζεται και το μεγάλο παράπονο και η αβάστακτη πίκρα της Μάνης. Γιατί η εθνική μας ιστορία και παράδοση δεν έχουν δυστυχώς μέχρι σήμερα φωτίσει όλα τα γεγονότα με όση τους ανήκει ιστορική λάμψη και αλήθεια. Και πολλά από αυτά παραποιούνται ή διαστρέφονται....

Με άλλα λόγια, ο άφθαστος αυτός ηρωισμός, η εθελοθυσία και απαράμιλλη ανδρεία των γυναικών της Μάνης δεν έχει γίνει συνείδησις «ιερού χρέους», από την Ελληνική Πολιτεία....

Το επίσημο κράτος εξακολουθεί να αγνοεί τις γιγαντομαχίες Βέργας, Διρού και Πολυαράβου,,, γιατί κατά τις μάχες αυτές, κατανικήθηκε τρεις φορές ο αήττητος Ιμπραήμ και έχασε τα δύο τρίτα του στρατού του σε νεκρούς και τραυματίες. Και επί πλέον, χωρίς τις νίκες αυτές των Σπαρτιατικών αρμάτων, είναι απόλυτα βεβαιωμένο ότι δεν θα είχαμε το Ναυαρίνο, γιατί απλούστατα, η Επανάσταση θα είχε σβήσει.

Ιδιαίτερα μάλιστα,,, στις γυναίκες της Μάνης,,, η Πατρίδα οφείλει όχι μόνο κάτι το σημαντικότατο και υπέροχο για την ελευθερία της, αλλά και κάτι το ανεπανάληπτο και μεγαλειώδες για την ύπαρξη της,,, και την πανένδοξη Ιστορία της.



<< Στο ρημοκλήσι τον Διρού
λειτούργα ο Πρωτοσύνγγελος,
και τ’ άχραντα μυστήρια
έφερνε στο κεφάλι του
βάλλοντας το χερουβικό.

Μ’ άξαφνα κι ανέλπιστα
Τούρκοι τον παραλάβασι,
Μα οι άντρες όλοι λείπασι,
είταν στη Βέργα τ ‘Αλμυρού
όπου τρωάδα ο πόλεμος
πάαινε δυο μερόνυχτα.

Μόνο τα γυναικόπαιδα
και γέροντες ανώφελο
γιατ’ είταν θέρος, βρέθηκαν
με τα τραπάνια στα λουριά.

Καθόλου δε δειλιάσασι,
καθόλου δεν τρομάξασι,
μόν’ έδωκαν την είδηση
στον Κωσταντίνο με πεζό.
κι έδραμε κατά το Διρό.

Βλέπεις γυναίκες να χερούν
και τα τραπάνια να κρατούν
τους Αραπάδες να χτνπούν.

«Εύγε σας, ματαεύγε σας,
γυναίκες, άντρες γίνητα,
σαν ανδρειωμένες μάχεσθε,
σαν Αμαζόνες κρούετε».
Είπε και βρυχομάνιασε,
σαν το λιοντάρι στα βουνά.

«Όσοι πιστοί, εμπρός παιδιά!…
Σήμερα γεννηθήκαμε,
σήμερα ας πεθάνωμε…»
Άνοιξε μάχη τρομερή
κι είτενε ξεσυνέρηση
σ’ όλα τα Σπαρτιατόγγονα,
ποίοι θα πάσι μπροστινοί.

Οι Τούρκοι αντισταθήκασι
τ’ είταν στην άκρη τον γιαλού.
Μα στο στερνό δειλιάσασι
και πέφτασι στη θάλασσα
σαν τα τυφλά τετράποδα…
Γιατ’ είταν θέλημα Θεού…
Να σ’ ακουστή η παράκληση του Άγιου Πρωτοσύγγελλου… >>

η υπογραφούσα
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα

11 πράγματα που πρέπει να γνωρίζει ένας single γονιός,,,

• Είναι δύσκολο γιατί νιώθεις πώς κάτι λείπει. Κάτι δεν κάνεις σωστά. Δεν χρειάζεται να γεμίζεις τον εαυτό σου τύψεις και ενοχές.

• Είσαι αρκετά δυνατός για να μεγαλώσεις μόνος σου τα παιδιά σου.

• Προσπαθήστε να εξασφαλίσετε χρόνο για τον εαυτό σας. Είναι σημαντικός καθώς ένας single γονιός είναι πιο εύκολο να καταρρεύσει λόγω ευθυνών και υποχρεώσεων αφού δεν υπάρχει κάποιος να μοιραστεί το «βάρος».

• Μην περιμένετε τα παιδιά σας να συμπεριφερθούν ως ώριμοι ενήλικες επειδή είστε μόνοι σας σ΄όλο αυτό. Τα παιδιά είναι παιδιά και θα πρέπει να μείνουν στο ρόλο αυτό.

• Να είστε προετοιμασμένοι για το πως μπορεί να συμπεριφερθεί ο πρώην σας.

• Μην φοβηθείτε να ζητήσετε βοήθεια όταν το έχετε ανάγκη. Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας.

• Θα εκπλαγείτε πόση ησυχία έχει το σπίτι όταν τα παιδιά πέσουν για ύπνο.

• Τα παιδιά όσο τέλεια και αν είναι η σχέση σας, πάντα θα αναρωτιούνται για το πού είναι ο άλλος γονιός.

• Ένας γονιός που είναι παρόν, επικοινωνεί ουσιαστικά και ποιοτικά με το παιδιά του, να ΄ναι σίγουρος ότι έχει θέσει γερές βάσεις στη μεταξύ τους σχέση.

• Είναι δύσκολο να κοιτάξεις την προσωπική σου ζωή. Σε αντιμετωπίζουν ως «ελαττωματικό».

• Να επενδύσετε σε ανθρώπους θετικούς που μπορούν να σας στηρίξουν.

• Να θυμάστε είστε μόνο ένας άνθρωπος, δεν γίνεται να τα κάνετε όλα τέλεια. Μην πιέζετε και αδικείτε τον εαυτό σας.

thoughts by Jenny 

Εκεί που ήσουνα,,, εκεί να μείνεις...!!!

Είναι ωραίο να συνεχίζεις την ζωή σου, μετά από ένα διαζύγιο. Μπορεί να μην συντροφεύεσαι, αλλά συνεχίζεις ως μαμά και μάλιστα, ως μαμά 2 σε 1.

Είναι υπέροχο να έχεις ένα παιδί και να το μεγαλώνεις με αγάπη, τόλμη και να μην κολλάς σε στερεότυπα και σε πικρόχολα σχόλια.

Είναι ωραίο να μαθαίνεις το παιδί σου να είναι ένας πρίγκιπας, ένας τζέντλεμαν, ένα υπέροχο πλάσμα.

Είναι ωραίο να κάνετε μαζί τα πάντα. Να μαγειρεύετε, να ταξιδεύετε, να διαβάζετε παραμύθια, να δημιουργείτε παραμύθια, να κατασκευάζετε, να ζωγραφίζετε, να παίζετε, να βλέπετε μαζί ταινίες, να χορεύετε μαζί, να τραγουδάτε και τόσα άλλα.

Ακόμα καλύτερο να εξομολογείστε συναισθήματα, να αγκαλιάζεστε, να γελάτε, να κλαψουρίζετε, να ονειρεύεστε.

Ξέρω είναι χρονοβόρο, κουραστικό, υπάρχουν μέρες που αυτό το «απόλυτο μαζί» σε τσακίζει, σε νευριάζει σε πνίγει, γιατί δεν γίνεται να μην υπάρχει το μαζί όταν είσαι μονογονέας, Αλλά κάποιες φορές, είναι και μαγευτικό, ειδικά το ότι δεν έχεις χάσει ούτε μια στιγμή από το παιδί σου. Όμορφη ή άσχημη.

Υπάρχουν γονείς, και δεν τους κρίνω, που οι μόνες αναμνήσεις από τα παιδιά τους είναι οι σχολικές γιορτές, κάποιο νοσοκομείο/ αρρώστια, κάποια χαρά, κάποια λύπη. Υπάρχουμε και εμείς, που το παιδί είναι προέκταση μας. Που από το 24ωρο έχουμε ένα 4ωρο δικό μας. Αυτό που πάνε στο σχολείο…..

Είμαι μονογονέας εδώ και 3,5 χρόνια από τα 5,5 χρόνια που έχω το παιδί μου. Ούτε πολλά χρόνια, ούτε λίγα. Είμαι όμως 100% μονογονέας. Και οικονομικά και συναισθηματικά. Από τότε μέχρι σήμερα, ο «άλλος» γονέας όπως χαρακτηρίζεται από πολλούς, συνολικά το παιδί μου, παιδί του, παιδί μας……του έχει μιλήσει στο τηλέφωνο 5 φορές και το έχει δει 3. Θες να κάνω και αυτό 5 για να είναι στρογγυλό; Μέσα σε 3,5 χρόνια. Λες και είναι ο χαμένος συγγενής από την Αμερική….

Δεν γνωρίζει τις συνήθειες του, τις φοβίες του, τι του αρέσει και τι όχι, πως κοιμάται, αν πλένεται μόνος του, πως πίνει το γάλα του, τι ποίημα είχε στο σχολείο. Και πόσα ακόμα…. Μπορεί να θέλει, μπορεί όχι.

Στη μια φορά όμως που θα μιλήσει ή θα έρθει, θα πετάξει ένα «Σε αγαπώ πολύ», που δυστυχώς ο μικρός, ακόμα είναι σε ηλικία που το πιστεύει και τον χαροποιεί, θα φέρει 2 σοκολάτες και 1 γλειφιτζούρι, θα κάτσει 2 ώρες….. και μετά του χρόνου τώρα. Για αυτές τις 2 ώρες, θα κάνω να τον «επαναφέρω» 3 μέρες. 3 μέρες με φωνές και κλάματα.

Πώς να γεμίσεις μια καρδιά με 2 ώρες τον χρόνο. Μια καρδιά γεμάτη αγάπη αλλά με ένα μόνιμο κενό. Πώς να το ξανά-θεραπεύσεις το τραύμα της απώλειας με το ετήσιο 2ωρο;

Και σε σένα, μπαμπά, λέμε τώρα, του παιδιού ΜΟΥ, γιατί θέλει λίγο παραπάνω προσπάθεια για να είναι και σου, πέρα από το DNA ……Εκεί που ήσουνα, εκεί να μείνεις.

πηγή: singleparent.gr

Όταν οι γονείς δεν στηρίζουν τη μονογονεϊκή οικογένεια των παιδιών τους....

Η άφιξη ενός νέου μωρού είναι δώρο ζωής και ως έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Ο καθένας από εμάς έχει υπάρξει παιδί και θα επιθυμούσε να έχει βρεί περισσότερη αγάπη, στοργή, οικογενειακή συνοχή και αρμονία.Ότι και αν έχει συμβεί πιο πρίν το παιδί έχει ανάγκη και επιθυμεί να είναι πλήρως και ανιδιοτελώς αποδεκτό από τους ανθρώπους της οικογένειας του

Προκειμένου να επιτύχει τους βασικούς αναπτυξιακούς στόχους της πρώιμης βρεφικής και παιδικής ηλικίας, το παιδί θα επιθυμούσε να έχει σύμμαχο και τους δύο γονείς τους οποίους έχει ανάγκη για αυτό .Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η μονογονεϊκή οικογένεια δε θα του επιτρέψει να πετύχει τους στόχους αυτούς. Η μονογονεϊκή οικογένεια θα μπορέσει να του προσφέρει ευνοϊκό, πρόσφορο και ασφαλές περιβάλλον εφ’όσον ο/η γονέας της είναι καλά συναισθηματικά. Αν ο γονέας δεν είναι καλά συναισθηματικά τότε αυτό θα έχει απήχηση στο παιδί, το οποίο δε θα είναι σε θέση να περάσει ομαλά τα εξελικτικά στάδια των πρώτων χρόνων της ζωής μ’αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει αργότερα πολύ σημαντικές δυσκολίες στη ολοκλήρωση της προσωπικότητας του.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν την βαρύτητα του ρόλου του γονέα μιας μονογονεϊκής οικογένειας. Πως όμως ένας γονιός είναι ισχυρός συναισθηματικά και γίνεται καλός γονιός;

Μα αν βίωσε στη βρεφική και παιδική του ηλικία αυτό που έχει ανάγκη και επιθυμεί το νέο μέλος της οικογένειας του! Αν συμβαίνει αυτό τότε είναι πολύ πιθανό το νέο μωρό να αγαπηθεί και να στηριχτεί επαρκώς απ’τη νέα του οικογένεια. Σ’αυτή βέβαια την περίπτωση ο παππούς και η γιαγιά είναι πολύ πιθανό να στηρίξουν τον γονέα που το έχει ανάγκη και έτσι να αντισταθμίσουν την έλλειψη του άλλου γονέα σε σημαντικό βαθμό.Εδώ είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του φύλου που λείπει και καλό θα ήταν οι γονείς να εμπλακούν σε μια συμβουλευτική διαδικασία για τη στήριξη της οικογένειας .

Είναι όμως αρκετές οι περιπτώσεις όπου ο γονέας μιας μονογονεϊκής οικογένειας αντιμετωπίζει πρόσθετα εμπόδια στο δύσκολο έργο του από τη μη στήριξη των δικών του ανθρώπων στο ρόλο αυτό που αναλαμβάνει. Αν δεν υπάρχει αυτή η στήριξη (ένδειξη συνήθως ότι δεν υπήρχε και στα πρώιμα παιδικά του βιώματα) τότε θα επιφορτιστεί με ένα τεράστιο βάρος το οποίο αναγκαστικά θα μετατοπιστεί στο παιδί. Μ’αλλα λόγια το παιδί θα είναι ζορισμένο και φορτωμένο από τα πρώτα χρόνια της ζωής πράγμα το οποίο θα έχει σημαντικές αρνητικές συνέπειες για την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του. Εδώ κρίνεται απαραίτητη η συμβουλευτική και ψυχοθεραπευτική ενίσχυση των γονέων καθώς και του παππού και της γιαγιάς των οποίων ο ρόλος είναι ιδιαίτερα πλέον σημαντικός.Οι γονείς του γονέα μονογονεϊκής οικογένειας είναι στην ουσία και αυτοί γονείς των παιδιών της οικογένειας και των προηγούμενων και θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν σ’αυτό τον ιδιαίτερο ρόλο που τους επιφυλάσσει η μοίρα(στον βαθμό που είναι το μέγιστο εφικτό βέβαια) ο οποίος δεν έχει μόνο υποχρεώσεις αλλά και σημαντικά οφέλη. Όσο καλύτερα μεγαλώνει ένα παιδί έχοντας τη στήριξη και την αγάπη των προσώπων του περιβάλλοντος του, τόσο περισσότερο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι θα είναι και οι δικοί του άνθρωποι αφού θα τους ανταμείβει συνεχώς για αυτό που του δίνουν.

Αρκετές είναι οι περιπώσεις όπου ο παππούς και η γιαγιά δε στηρίζουν τον γονέα μονογονεικής οικογένειας. Καλό και απαραίτητο θα ήταν σ’αυτή την περίπτωση να γίνει μια διερεύνηση των σχέσεων και των συναισθημάτων που αναπτύσσονται σ’αυτήν τη κατάσταση ώστε να βοηθηθούν όλοι και να ακακουφιστεί και η ψυχική υγεία των παιδιών. Η ίδια παρέμβαση κρίνεται σκόπιμη και στην περίπτωση που ο ίδιος ο γονέας απομονώνει τους δικούς του γονείς και τους δυσκολεύει στο να τον βοηθήσουν.

Το παιδί απ΄την πρώτη στιγμή αντιλαμβάνεται ποιους έχει σύμμαχους και ποιους όχι. Τους αγαπάει βέβαια όλους αλλά αυτό δε σημαίνει πως δε γνωρίζει τι συμβαίνει στον άμεσο περίγυρο του. Έτσι λοιπόν ο γονέας θα πρέπει να έχει υπόψη του αυτή την ικανότητα του παιδιού και να απαντάει σε τυχόν ερωτήσεις του για τη γιαγιά ή τον παππού που είναι απών/ούσα από το σπίτι ή απορρίπτουν την οικογένεια με τρόπο που να μην είναι ψεύτικος (για να μη δώσει διπλό μήνυμα στο παιδί) αλλά και ούτε να περιγράψει ακριβώς μία άσχημα κατάσταση την οποία δεν έχει και ανάγκη το παιδί να γνωρίζει πλήρως. Μπορεί για παράδειγμα να δώσει στο παιδί, απαντήσεις του τύπου : «η γιαγιά/παππούς είναι αυτό το καιρό μακριά μας για τους δικούς τους λόγους αλλά ίσως στο μέλλον να είναι διαφορετικά τα πράγματα», ή «φαίνεται να τους απασχολούν κάποια άλλα θέματα αυτή τη περίοδο» και πάντα με ενθάρρυνση και προτροπή στο παιδί να εκφραστεί ελεύθερα για το πώς νιώθει σχετικά με αυτό το γεγονός, τι αισθάνεται, φαντάζεται κτλ. Εδώ θα πρέπει να δοθεί χώρος και χρόνος από το γονέα στην έκφραση των δυσάρεστων κυρίως συναισθημάτων του παιδιού που είναι λογικό να υπάρχουν . Έτσι θα βελτιωθεί και η σχέση μεταξύ παιδιού και γονέα.

Σωτήρης Παπαλάμπρος
Παιδοψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής

πηγή: singleparent.gr

Happy FATHER'S day .!!!

Αφορμή της ημέρας,,, χρόνια καλά για όλους εκείνους τους μπαμπάδες που τιμούν με ψυχή και σώμα τον ύψιστο ρόλο τους ως ΠΑΤΈΡΑ,,, και Ιδιαίτερα σε εκείνους τους Μόνους Πατεράδες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους σαν πατέρας και μητέρα μαζί,,, αλλά και σε εκείνες τις μητέρες που "φορούν" το ρόλο του πατέρα προσπαθώντας να καλύψουν το κενό της απουσίας με τον πιο δυνατό τρόπο,,,

κι αν μιλάμε για εμπορικές εορτές,,, το να πούμε μία γλυκειά ευχή,,, ή να δώσουμε μία αγκαλιά,,, δεν είναι,,, ας το κάνουμε,,,

Καλή και Ευλογημένη Κυριακή.!!!


η υπογράφουσα
Κουτσιλέου Κ. Μαργαρίτα